Davacı vekili, Aydın İli, Köşk İlçesi, Değirmen Mevkii parsel sayılı taşınmazda davacının hissesinin olduğunu, davalı H.. C.. tarafından taşınmaz hakkında Aydın 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/356 Esas sayılı dava dosyası üzerinden ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, taşınmaz içerisinde Başçayır caddesine cepheli 2 adet evden güney yönünde olan 2 katlı olan evin davacının babası tarafından yaptırıldığını, bu durumun davalı H.. C.. tarafından kabul edilmediğini, davacının kendisine ait hisseyi de babasından 2005 yılında satın aldığından binanın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitini istemiştir.
Davalı H.. C.. vekili, söz konusu yapının davacıya ait olmadığını, binanın miras bırakan öldükten sonra inşa edildiğini, taşınmaz vasfının yıkık değirmen niteliğinde ve binanın kaçak yapı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Diğer davalı H.. C.. duruşmadaki beyanında; davacının oturduğu evin davacının babası tarafından yapıldığını, kendisinin herhangi bir hakkı ve payı olmadığını, benzer nitelikteki diğer ev için kendisinin de Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açtığını, davacının davayı kabul ettiğini, davalı H.. C..'in davayı kabul etmediğini bildirmiştir.
Mahkemece, davalılardan H.. C..'in davanın reddini savunduğu, davalı H..
C.. ise davayı kabul ettiği, tapu kaydından taşınmazın paylı mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, TMK'nun 684. maddesi gereği bir şeye malik olanın o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olup, muhtesatların kaderinin arza tabi olduğu, taşınmazdan ayrı bir mülkiyet varlığından söz edilemeyeceği, fakat TMK'nun 1006, 1009, 1010 ve 1011. maddeleri ile 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 19. maddesi uyarınca tapunun beyanlar hanesine yazılabilecek haklardan bahsedildiği, bu nedenle davacının dava konusu evin mülkiyetinin tespiti talebine yönelik davasında hukuki yararı bulunduğu,
fakat davacı tanıklarının yeterli bilgi ve görgüsünün olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu nolu parsel dosya içeresinde bulunan tapu kaydına göre 620/1680 paylı olarak davacı A.. O.. ile yine 620/1680 pay ile davalı H.. C.. ve 620/1680 pay ile davalı H.. C.. adlarına kayıtlıdır. Davacının paylı mülkiyete tabi olan taşınmaz üzerinde bulunan binanın (muhdesatın) kendisi veya babası tarafından yaptırıldığının tespitini istemesinde hukuki yararı vardır. Davalılardan H.. C.. keşif sonrası düzenlenen 22.01.2013 tarihli Kadastro Teknisyeni bilirkişi F..
K.. raporuna ekli krokisinde A harfi ile işaretli muhdesatın davacıya ait olduğunu açıkça ifade etmiş ve davayı da kabul etmiştir. Davalı H.. C..'in bu beyanı da keşif yerinde dinlenen tanık İ.. C.. ve duruşmada dinlenen tanık A.. T..'nın yeminli beyanları ile doğrulanmıştır.
Tarafların delilleri bu açıklamalar doğrultusunda teknik bilirkişi ve tanık beyanları da göz önüne alınarak birlikte değerlendirilerek bir sonuca varılması gerekirken uygulama yeri olmayan TMK'nun 684. maddesine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA taraflarca HUMK 388/4 (HMK.m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.