Davacı üçüncü kişi Banka vekili, . İcra Müdürlüğü’nün 2012/4605 sayılı takip dosyasında dava dışı ... nezdinde iken borçlunun olduğu iddiası ile haczedilen paranın müvekkili Bankaya ait olduğunu, borçlunun kredili müşterileri olup borçlu ile ... ve ... arasında akdedilen sözleşmeden doğan borcun davacı Banka tarafından garanti edildiğini, haczedilen paranın da Banka tarafından ...'ye fazladan yapılan ödeme olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, davacının süresinde istihkak iddiasında bulunmadığını, davaya konu paranın, nezdinde haczedilen dava dışı ... tarafından borçluya ait olduğunun bildirilmesi üzerine haczedildiğini belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre: davacı 3. kişinin,... Noterliği'nin 02/08/2012 tarih ve 19050 yevmiye numaralı ihtarnamesinin tebliğ tarihi olan 06/08/2012 tarihinde haczi öğrendiği, ancak 19/09/2012 tarihinde istihkak iddiasında bulunduğu, davacı üçüncü kişinin haczi öğrendiği tarihten itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde istihkak iddiasında bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine ve davalı alacaklı yararına tazminata karar verilmiş; hüküm davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3. kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Mahkeme üçüncü kişinin açtığı bu davayı reddederken dava değerinin %20’si oranında davalı alacaklı yararına tazminata da hükmetmiştir. Oysa ki tazminat kararları davanın esası hakkında karar verilmesi halinde sözkonusu olur. Mahkemece süresinde istihkak iddiasında bulunulmaması nedeni ile ret kararı verildiğine göre davalı alacaklı yararına tazminata hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Davacı üçüncü kişi vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle tazminat yönünden temyiz itirazının kabulüne ve hüküm fıkrasının 2. bendindeki “Takibin talikine karar verildiğinden İİK'nun 97/13 maddesi gereğince dava değeri olan 28.584 TL'nin %20'si oranında hesap edilen 5.716 TL tazminatın davacıdan alınarak davalı alacaklıya verilmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine.
“İİK’nun 97/13. maddesindeki yasal koşullar oluşmadığından tazminata hükmedilmesine yer olmadığına“ ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine
13.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.