Davacı, 681 parsel sayılı taşınmazın davalılarla ortak murisleri olan babası adına kayıtlı olduğunu, taşınmaz üzerinde bulunan ev, ahır, samanlık ve odunluğun kendisi tarafından yapıldığını, ancak ortaklığın giderilmesi davasında bu konuda uyuşmazlık çıktığını açıklayarak taşınmaz üzerinde bulunan ev, ahır, samanlık ve odunluğun kendisi tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalılardan S.. D.., taşınmazda bulunan evin babası tarafından yapıldığını, diğer yapıların ise davacı tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar ise davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.
Mahkemece, davayı kabul eden davalıların taşınmazda bulunan yapılar hakkında somut açıklamalarda bulundukları ve beyanlarının samimi olduğu gerekçesiyle bu beyanlara itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm; davalı S.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece açıklanan gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Zira, keşif yapılmadan derdest olan ortaklığın giderilmesi davasındaki keşifle yetinilmiş ve bu dosyaya sunulan bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Ancak ortaklığın giderilmesi davasında yapılan keşif davacının iddialarının ispatlanması açısından yeterli değildir. Bu keşfe davacı vekili ile iki tane davalı katılmış, tanık dinlenmemiştir. Muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda iddiaları ispatlayan bir belge bulunmadığı takdirde tanık delili ve tarafların sunduğu diğer deliller değerlendirilmelidir.
Ayrıca, eldeki davada ispat yükü davacıya aittir. Bu nedenle keşif masraflarının davacı tarafından yatırılması gerekir. Mahkemece keşif masraflarının davayı kabul etmeyen davalı S.. D..'dan istenmesi doğru değildir.
O halde mahkemece yapılacak iş; masrafları davacı tarafından karşılanmak suretiyle dava konusu taşınmaz başında keşif yapılarak tarafların iddialarının sunulan deliller çerçevesinde değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar vermekten ibarettir. Davalı S.. D..'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 1.210,75 TL peşin harcın istek halinde S.. D..'a iadesine 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.