Davacı-karşı davalı vekili, mal rejiminin tasfiyesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 10.000 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, ev eşyalarına ilişkin birleşen davanın reddini savunmuştur.
Davalı-karşı davacı vekili, asıl davanın yersiz açıldığını, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuş, birleşen dosyaya verdiği dava dilekçesinde, cins ve miktarı yazılı ev eşyalarının tasfiyesine karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle talep miktarını 7.000 TL.na yükseltmiştir.
Mahkemece, davacı tarafından açılan katkı payı ve katılma alacağı davasının reddine, davacının ziynet eşyasının iadesine yönelik olarak açılmış bir davası bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, karşı dava yönünden davacı 'ın eşya iadesi davasının kısmen kabulüne, 250 TL değerinde marka 1 adet bulaşık makinesi, 750 TL değerinde 1 adet yatak odası takımının mevcutsa aynen iadesine, değilse bedelinin dava tarihinden geçerli yasal faiziyle davalı 'dan alınmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, bilirkişi raporunda cins ve miktarı yazılı ev eşyalarının TMK.nun 222/2.maddesi uyarınca tarafların paylı mülkiyetinde olduğunun tespitine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı karşı davalıvekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 20.06.1990 tarihinde evlenmişler, 09.01.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 21.09.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır.
4722 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca eşler bir yıllık yasal süre içerisinde başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerine göre, eşler arasında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten boşanma davasının açıldığı 09.01.2008 tarihine kadar ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. m.202, 4722 SK.m.10).
Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/2.maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Uyuşmazlık konusu Zarifler Giyim Ltd.Şti., 03.01.1990 tarihinde %70 paylı olarak kurulmuş, 2 ve 7 nolu bağımsız bölümler 22.04.1996 tarihinde, 16 ve 20 nolu bağımsız bölümler ise ,13.01.2007 tarihinde miras ve intikal yoluyla paylı mülkiyet şeklinde davalı Süleyman adına tescil edilmiştir.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davaya konu taşınmazlar davalıya miras yoluyla intikal eden kişisel mal niteliğinde olduğu belirlendiğine, davacının bu taşınmazlara katkıda bulunduğu kanıtlanamadığına, birleşen davaya konu ev eşyalarının karşı davalı 'a ait olanları tespit edildiğine, diğer eşyaların taraflar arsında paylı mülkiyet şeklinde olduğu anlaşıldığına göre, davacı karşı davalı vekilinin aşağıda gösterilenler dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Davacı vekilinin, ziynet eşyaları ve şirket gelirlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince, davacı dilekçesinde şirket sermayesine 30.000 TL değerindeki ziynet eşyalarını vererek ekonomik zorluk içerisindeki şirketin pasifini azalttığını ileri sürmüş, davalı vekili ise katkının abartıldığını, bildirilen miktarın ancak 1/10 (3000 TL) oranında katkıda bulunmuş olabileceğini açıklamıştır.
6100 sayılı HMK.nun 26, 33 m. Uyarınca olayları bildirmek taraflara, hukuki niteleme hakime aittir. Davacı vekili, ziynet eşyaları ile şirket sermayesine katkıda bulunduğunu bildirdiğine göre uyuşmazlık şirket sermayesine yapılan katkıdan kaynaklanan 743 sayılı TKM.nun 170. maddesi uyarınca katkı payı alacağı davası, şirket gelirlerinden istenilen alacak yönünden ise katılma alacağı davası niteliğindedir.
Tarafların karşılıklı açıklamaları nazara alındığında, davacının şirketin mal varlığına en az 3.000 TL. katkıda bulunduğu kabul ediilmelidir.
Bundan ayrı; şirketin 01.01.2002 tarihinden sonraki döneme ilişkin şirketin her yıla ait bilançolar getirtilerek şirketin aktif mal varlığı olup-olmadığı, 2002 yılından sonra şirket sermayesinde ve aktifinde artma, kârların sermayeye ilavesi, kâr dağıtımı yapılıp-yapılmadığı, şirketin mal rejiminin tasfiyesine ilişkin dönemdeki borçları olup-olmadığı araştırılarak şirketin aktif mal varlığının belirlenmesi, bilançodan hangi ortağa ait olduğu belirlemeyen 212.180 TL.nın kaynağı ve nereye gittiği üzerinde önemle durulması,
ziynet eşyaları bakımından davacının katkı payı alacağı, 2002 yılından sonraki şirket geliri üzerinden de katılma alacağının tespit edilmeye çalışılması, gerektiği takdirde konusunda uzman bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınması, ondan sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve inceleme sonunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru ve isabetli görülmemiştir.
Davacı karşı davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün şirkete ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davacı-karşı davalı Hülya Kaptan'a iadesine 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.