Davacı alacaklı vekili, . İcra Müdürlüğü'nün 2013/7352 Esas sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca .İcra Dairesi'nin 2012/249 talimat sayılı dosyasında 04.10.2013 tarihinde haczedilen menkullerin borçluya ait olduğunu, haciz mahallinde borçlu yetkilisinin hazır bulunduğunu, haczin İİK'nun 97. maddesine göre yapılması gerektiğini belirterek İcra Müdürlüğü’nün 21.10.2013 günlü kararının şikayet yolu ile iptalini, olmadığı takdirde davanın istihkak iddiasının reddi davası olarak ele alınmasını ve 3. kişinin istihkak iddiasının reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, haczin İİK'nun 99. maddesine göre yapılması işleminin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Davacı alacaklı vekilinin İİK 99. maddesinin uygulanmasına ilişkin şikayetinin reddine yönelik temyiz incelemesinde; İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK'nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan Mahkeme kararları kesindir. Yargıtay'ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin reddine,
2-Dava, alacaklının memur muamelesini şikayeti ile terditli olarak açtığı İİK’nun 99. maddesi uyarınca “istihkak iddiasının reddi” talebi niteliğindedir. Mahkemece davacının asıl talebinin reddine karar verildiğine göre 2. (terditli) talep hakkında da karar verilmesi gerekmektedir. İstihkak davalarına İİK.nun 97/11. maddeleri hükmünce genel hükümler dairesinde ve basit yargılama usulüne göre bakılır.
İcra Mahkemesi'nce başvurma harcı ve takip konusu alacak ile mahcuz malların değerinden hangisi az ise o değer üzerinden peşin nispi harç alınmak suretiyle, harç tamamlattırılarak duruşma açılması, anlaşmazlığın istihkak davası prosedüründe tarafların delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgıya düşülerek memur muamelesini şikayetin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi hatalı olmuştur.
Mahkemece, bu hukuki ve maddi olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Davacı alacaklı vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin İİK’nun 363, 365/3, Ek 1. maddeleri uyarınca REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.