Davacı vekili, vekil edeninin eşi-taraflar miras bırakanı ... ’ün ölümüyle evlilik birliğinin sona erdiğini, evlilik birliği içinde edinilerek miras bırakan adına tescil edilen ... plakalı araç ve bu aracın ruhsatına kayıtlı karavan ile nişanlılık döneminde alınan 1277 ada 8 parselde 3 numaralı meskenin alımına vekil edeninin katkıda bulunduğunu açıklayarak,
fazla hakları saklı tutulmak suretiyle 10.000 TL.nin davalılardan miras hisseleri oranında tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalılar vekili, niza konusu evin evlilik tarihinden önce banka kredisiyle satın alındığını, kredi ödemelerinin vekil edenlerinin babaları-muris tarafından yapıldığını ve kişisel malı olduğunu, aracın alımına davacının katkıda bulunmadığını, karavanın ise mevcut olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, edinilmiş mal olduğu gerekçesiyle dava konusu araç için 6000 TL'nin miras payları oranında davalılardan tahsiline, taşınmaz ve karavan bakımından davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün redde ilişkin bölümü davacı vekili, kabule ilişkin bölümü ise davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya arasındaki mirasçılık belgesine göre tarafların miras bırakanı ... 15.04.2011 tarihinde ölmüş, geride 01.04.2002 tarihinde evlendiği davacı eş ile davalı çocukları kalmıştır. TMK.nun 225.maddesine göre evlilik birliği ölümle sona ermiştir. Sözleşme ile başka mal rejimi seçildiği bildirilmediğinden eşler arasında evlilik tarihinden mal rejiminin sona erdiği ölüm tarihine kadar 4721 sayılı TMK.nun 202.maddesi uyarınca yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava konusu 1277 ada 8 parselde 3 numaralı 2/8 arsa paylı bağımsız bölüm 16.05.2000 tarihinde miras bırakan adına satış suretiyle tapuya tescil edilmiştir. ... plakalı araç ise 17.03.2006 tarihinde muris adına kayıtlıdır. Niza konusu karavanın davaya konu araç ruhsatına kayıtlı olduğu öne sürülmüş ise de, karavana ilişkin kayıt ve belge bulunmamıştır.Evlilik birliği içinde edinildiği iddia olunan karavan ve araca ilişkin dava, TMK.nun 219, 231, 235 ve 236.maddelerine dayalı katılma alacağı isteğine ilişkindir. Anlaşmazlığa konu karavanın gerek satın alımına ilişkin belge gerekse mal rejiminin sona erdiği tarihte varlığı somut kanıtlarla ispatlanamadığına göre buna ilişkin davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamıştır.
TMK.nun 231.maddesine göre artık değer, eklenmeden ve denkleştirmeden elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere, her eşin edinilmiş mallarının toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan miktardır. Davacı eş, hesaplama sonucu ortaya çıkan artık değerin yarısı oranında hak sahibi olur. TMK.nun 222.maddesinin son fıkrasına göre bir eşin bütün malları aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edilir.
Davaya konu aracın mevcut trafik tescil kayıtlarıyla, evlilik birliği içinde eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli bulunduğu dönemde edinildiği sabittir. Uyuşmazlık konusu aracın sürüm değerinin tespiti ile davacının katılma alacağının belirlenmesi usul ve yasaya uygun bulunmuştur.
Açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki husus dışında sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün araç ve karavana ilişkin bölümlerinin ONANMASINA,
TMK.nun 220.maddesi hükmüne göre mal rejiminin başlangıcında eşlerden birine ait bulunan malvarlığı değerleri o eşin kişisel malıdır. Davaya konu taşınmaz evlilik tarihinden önce satın alınarak miras bırakan adına tapuya tescil edilmiştir. Satış parasının kısmen banka kredisiyle karşılandığı ve kredi geri ödemelerinin evlilik birliği içinde devam ettiği bildirilmiştir.
Her ne kadar banka kredisi dışındaki bir kısım satış parasının davacı tarafından ödendiği iddia edilmişse de, nizalı taşınmaz evlilik tarihinden önce alındığına göre, evlilik öncesi katkı iddiasının sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak genel mahkemede ileri sürülmesi mümkün bulunmaktadır.
Mahkemece yapılacak iş; nizalı taşınmazın alımı için çekildiği bildirilen banka kredi dökümleri ve ödeme sürecine ilişkin belgelerin ilgili şubeden getirtilmesi, kredi geri ödemelerinin evlilik birliği içinde ifa edilen miktarının ve kredi ödemelerinden doğan davacının katılma alacağının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulmasıdır.Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün taşınmazın kredi ödemelerine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,
dava konusu karavan ve araca ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün ONANMASINA, yine 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 102,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 307,30 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına, 102, 50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.