Davacı vekili, davalıların, sınırlarını dilekçede gösterdiği davacıya ait taşınmaza, ekini bozup, tekrar sürmek suretiyle tecavüz ettiklerini açıklayarak, niza konusu taşınmaza davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar ..., ..., ..., 1971 doğumlu ...ile 1976 doğumlu ......23.01.2005 tarihli oturumda; dava konusu taşınmazın kendilerine ait olduğunu, davacının babasının ¼ miras hissesini daha önce Eğrigöl mevkii ... tarlası ile aldığını, davacının 1982 yılında da bu taşınmazı sürmek istemesi üzerine kendilerinin Kaymakamlık Men Kararı aldıklarını, davacının tekrar taşınmazın bir kısmını sürdüğünü öğrenmeleri üzerine ona engel olduklarını ve taşınmaza ekin ektiklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Davalılar ... ve ... vekili 19.04.2005 tarihli celsede; dava konusu taşınmazın davalı ...’nin annesi...’den mirasçılarına intikal ettiğini, davacı ile ilgisinin bulunmadığını söyleyerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, İbradı İlçesi Başlar Köyünde bulunan Teknik Bilirkişi ...’ın 22.06.2005 tarihli krokisinde A harfi ile gösterilen dava konusu 15360 m2 miktarındaki taşınmazın 1/3 hissesinin davacı Mehmet oğlu 1927 doğumlu...’e ait olduğunun kabulü ile davalıların davacının taşınmazına vaki her türlü müdahalesinin önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, TMK'nun 683. maddesi çerçevesinde çözümlenmesi gereken ayni hakka (mülkiyet hakkına) ilişkin müdahalenin önlenmesi davasıdır.
Davacı vekili tapusuz taşınmaza ilişkin aslı bulunmayan, Akseki Noterliği’nin 03.11.1982 1364 yevmiye nolu Osmanlıca'dan çevrilen 20 Mart 1329 tarihli olduğu belirtilen harici satış senedine dayanarak, taşınmazın vekil edenine ait olduğunu iddia etmektedir. Davacı asil ise; harici senette bahsi geçen dava konusu Çubuklu mevkiinde ki taşınmazın davalı ...’nin babası ... Yılmaz tarafından 1/3 hissesine karşılık kendisine
verildiğini açıklamıştır. Davalılar ise; taşınmazın kök muris...’dan kendilerine intikal ettiğini belirterek, davaya karşı çıkmıştır. Dosya arasında bulunan davalı tarafın savunmasında ileri sürdüğü Akseki Kaymakamlığı’nın 12.11.1982 tarih 21 no lu kararı ile. Gülsüm Yılmaz’ın başvurusu üzerine aynı yer hakkında uzun zamandan beri zilyetliğinin...’de olduğu gerekçesiyle...’in müdahalesinin önlenmesine karar verilmiştir. ...’in bu karara karşı dava açması üzerine ...
İdare Mahkemesinin 31.05.1983 tarih 1982/289 E-1983/202 K ... ilamı ile uyuşmazlık konusu taşınmazın 10 yıldır kimse tarafından ekilip biçilmediği, fundalık ve çayırlık haline geldiği, tarafların korunmaya değer zilyetliklerinin bulunmadığı gerekçesiyle Kaymakamlık Men Kararının iptaline karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.
İncelenmekte olan davanın keşfinde beyanı alınan davacı tanığı ...; dava konusu taşınmazın evveliyatını bilmediğini, ancak Kaymakamlığın men kararı verdiği yılın öncesinde ve sonrasında bu taşınmazın taraflarca kullanılmadığını, iki tarafında taşınmaz üzerinde zilyetliğinin olmadığını beyan etmiş, diğer davacı tanığı... tanık ...’ı doğrulamıştır.
Aynı keşifte dinlenen davalı tanıkları Mehmet Ateşoğlu ve ..., 30-40 yıl önce uyuşmazlık konusu taşınmazı davalı ...’nin anne ve babasının kullandığını, daha sonra kullanıldığını bilmediklerini, davalı tanığı Tevfik Kaya ise; bu yeri davalı ...’nin babasına ait olarak bildiğini, ancak ekilip biçildiğinden haberinin olmadığını söylemiştir.
Zirai Bilirkişi 01.07.2005 tarihli raporunda taşınmazın daha önceleri kuru tarım yapılan yer olduğunu, şuan içinde ekili olan hububatın hayvanlar tarafından yenildiğini belirtmiştir.
Tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlık konusu taşınmazın 1982 yılından önce uzun zamandan beri kimse tarafından kullanılmadığı, ilk kez 1982 yılında davacı tarafından sürülmesi ve davalıların miras bırakanı...’ün başvurusu üzerine davacı hakkında men kararı verildiği, bu kararın İdare Mahkemesi'nce taşınmaz üzerinde her iki tarafın zilyetliği bulunmadığı gerekçesiyle iptal edildiği, bu tarihten sonra taşınmazın 2004 yılına kadar kimse tarafından tasarruf edilmediği ve taşınmaz hakkında taraflarca birbirlerine karşı mülkiyetin tespiti ya da zilyetliğin korunması yönünde herhangi bir dava açılmadığı,
2004 yılında davacı tarafından sürülmesi üzerine davalıların onu engelleyerek, kendilerinin buğday ektiği, bu sebeple elde ki davanın açılması üzerine buğdayın bakımının yapılmadığı, saptanan bu somut olgular karşısında dava konusu taşınmaz üzerinde dava tarihi itibariyle davacının zilyetliğinin bulunmadığı, hal böyle olunca; davanın tamamen reddine karar vermek gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan şekilde yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 ... HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 ... HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalılar ... ve ...'ya iadesine, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.