Davacı vekili, dava dilekçesinde vekil edeni S.. D..’in ... ada 5 sayılı parselde 140 m2 miktarlı arsa nitelikli taşınmazın büyük paydaşı olduğunu, üzerinde 4 katlı 6 daireli binanın tamamının vekil edeni tarafından yapıldığını, giriş katta 1, 2 ve 3.katta ikişer olmak üzere dört ve dördüncü katta da bir daire bulunduğunu açıklayarak ..... ada 5 sayılı parsel üzerinde mevcut dört katlı binanın tamamının vekil edeni S.. D.. tarafından yapıldığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar S.. Ö.., T.. D.. ve S.. K.. vekili cevap dilekçesinde kendilerinin de muris A.. D..’in mirasçıları olduğunu, arsanın ve binanın ortak miras bırakandan kaldığını, açılan davanın haksız ve yersiz olarak açıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı İ.. D.., D.. D.. ve Y.. D.. ise açılan davayı kabul ettiklerini bildirmişler, ancak, Derya ve Yahya daha sonra verdikleri dilekçeleriyle sadece binanın giriş katının ve üst katının davacı tarafından yapıldığını, beyanlarını bu şekilde düzelttiklerini açıklamışlardır.
Davalı H.. D.., davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı E.. Ş.. ise dava dilekçesi tebliğine karşın yargılama oturumlarına katılmamıştır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5081 ada 5 sayılı parselde 140 m2 miktarlı arsa nitelikli taşınmaz üzerinde bulunan binanın üçüncü kişiye satılan ikinci normal kat 5 nolu dairesi dışında kalan binanın mülkiyetinin davalılardan Y.. D.., İ.. D.. ve D.. D..’in kabul beyanları uyarınca muris A..D..’den bu davalılara intikal edecek paylar bakımından mülkiyetin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, taşınmaz üzerinde bulunan zemin kat dahil altı bağımsız bölümden ibaret binanın tamamının davacıya ait olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.
Mahkemece, yazılı gerekçeyle aynı binada ikinci normal kat 5 nolu daire dışında kalan tüm bağımsız bölümlerdeki davalılardan Yahya, İbrahim ve D.. D..’in kabul beyanları uyarınca muris A..D..’den bu davalılara intikal edecek paylar bakımından mülkiyetin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne tam katılma olanağı bulunmamaktadır.
Davalılardan İ.. D.. P..Başkonsolosluğu kanalı ile gönderdiği 12.08.2009 tarihli yazı ekindeki dilekçesinde açılan mülkiyetin tespiti davasını kabul ettiğini bildirmiş, diğer davalılardan Yahya ve Derya’nın ise 14.06.2011 tarihli yargılama oturumunda davayı kabul ettiklerini açıklamışlar. 16.06.2011 tarihli ayrı ayrı dilekçeler ile sadece binanın giriş katı ile en üst katının tamamının davacı tarafından yapıldığını kabul beyanlarını bu şekilde düzettiklerini açıklamışlardır.
Uyuşmazlık konusu .. ada 5 sayılı parselde tarafların ortak miras bırakanı A..D.. tarafından 11670/14000 payın 08.02.1985 tarihinde yapılan satış suretiyle alındığı belirlenmiştir.
Yapılan yargılama sırasında yapılan keşifte ve yargılama oturumlarında dinlenen tanık beyanları ile dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakan A.. D.. tarafından taşınmaz alındığı sırada üzerinde tek katlı evin bulunduğunu açıklamışlar, 30.01.1985 tarihli tapu tahsis belgesinde ise, diğer özellikler bölümünde üçüncü kat konut ibaresinin yer aldığı, not olarak ikinci kat 5 nolu dairenin S.. Ş..’e diğerlerini ise A..
D..’e ait olduğunun açıklandığı saptanmıştır. Her ne kadar kabul yönünden beyanda bulunan mirasçılar yönünden bazı tanıklar zemin katında davacı tarafından yapıldığını ileri sürmüşler ise tapu tahsis belgesinin kapsamı ve diğer bazı tanık beyanları gözönünde tutulduğunda taşınmaz satın alındığı zaten üzerinde tek katlı evin bulunduğu, hatta ikinci kat ...... nolu S.. Ş..’e ait dairenin de yer aldığı 30.01.1985 tarihli tahsis belgesi ile sabittir.
Saptanan bu durum karşısında zemin katın ve ikinci katın davacı tarafından yapıldığının kabulüne olanak bulunmamaktadır.
Keşifte dinlenen tanık Ö.. D.. ile yargılamanın 05.10.2010 tarihli oturumunda dinlenen S.. B.. ve M.. A.. ise davacının sadece taşınmazın en üst katını yani çatı arası katını yaptığını açıklamışlardır. Ne var ki mahkemece, bu beyanlar değerlendirilmemiş sadece kabul eden mirasçıların (önce kabul etmişler sonradan da beyanlarını düzelterek sadece giriş kat ile üst katın davacı tarafından yapıldığını bildirmişlerdir) kabul beyanları gözönünde tutarak bunların miras payları oranında mülkiyetin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Saptanan bu somut olgular karşısında keşifte dinlenen tanık ile yargılama oturumunda dinlenen tanık beyanları göz önünde bulundurularak üst kat olarak tanımlanan katın hangi kat olduğu, çatı arası katı olup olmadığı belirlenerek bu katın davacıya ait olduğunun tespitine bunun yanında davayı kabul edenlerin beyanları gözönünde bulundurularak binanın diğer bölümlerindeki miras paylarını davacıya devrettiklerinin gözönünde bulundurulması ve buna göre hüküm kurulması gerekirken üst kat konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve kanuna aykırıdır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,14.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.