Davacı Hazine temsilcisi, Kangal ilçesi, Akçaşehir Köyünde bulunan, 141 ada ve ada parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında Köy Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edildiğini, ancak, köy boşluğu niteliğindeki taşınmazların Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini açıklayarak, Köy Tüzel Kişiliği adına olan tapu kayıtlarının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Köy temsilcisi, dava konusu taşınmazların hayvanların toplanma yeri ve futbol sahası olarak kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine, 141 ada parsel sayılı taşınmazın; tapusunun iptali ile davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 122 ada parsel sayılı taşınmaz yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine temsilcisi ile davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi tarafından süresinde ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu 122 ada nolu parsel, tarla niteliğiyle, davalı Köy Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilmiştir. Yapılan keşif sırasında dosyada mevcut 08.05.1958 tarih ve sayılı tapunun bu taşınmaza uyduğu mahalli bilirkişiler ve tanıklar tarafından söylenmiştir.
Bu durumda, bu parsele ilişkin davanın reddi usul ve yasaya uygun olmakla davacı Hazine temsilcisinin 122 ada nolu parsele ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun görülen bu parsele ilişkin hükmün ONANMASINA, Ancak, dava konusu 141 ada nolu parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince; bu taşınmaz, arsa niteliğiyle, Köy Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilmiştir.
Yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler ve tespit bilirkişisi; bu yerde köyün hayvanlarının toplandığını ve otlatıldığını söylemişlerdir. Ziraatçi bilirkişi de ağırlıklı olarak bu yerin mera vasfında olduğuna ilişkin rapor vermiştir. Ne var ki, bu parselle ilgili yapılan mera araştırması yeterli değildir. Şöyle ki; bu yerin kadim ya da tahsisli mera olup olmadığı yöntemine uygun olarak soruşturulmamıştır.
Öncelikle Özel İdare ve İlçe Tarım Müdürlüğü'nden tahsisli mera olup olmadığı sorulmalıdır.
Taşınmazın bulunduğu yerin Köy olması dikkate alınarak Kaymakamlık aracılığıyla komşu köylerden yaşlı ve tarafsız en az 3 kişilik mahalli bilirkişi belirlenerek yöntemine uygun biçimde keşif ortamında hazır edilmesi, varsa tarafların tanıklarının da usulüne uygun olarak çağrılıp dinlenmesi, bu kişilerden bu yerin öncesinden beri tüm köy halkının yararlandığı kadim mera olup olmadığının sorularak belirlenmesi, ziraatçi bilirkişiden de bu hususta rapor alınması, kadim ya da tahsisli mera olduğunun anlaşılması halinde mera niteliğiyle sınırlandırılmasının düşünülmesi, mera olmadığının tespiti halinde ise.
3402 sayılı Yasa'nın 14.maddesindeki düzenlemeyle getirilen ve zilyetlikle elde edilebilecek aynı çalışma alanındaki en fazla 100 dönüm kuru, 40 dönüm sulu toprak sınırlandırmasının ancak özel mülk şeklinde sahip olunan yerler için söz konusu olabileceğinin düşünülmesi gerektiği, belirtilen ilkeler gözardı edilerek kabul kararı verilmesi isabetsizdir.
Davalı Köy Tüzel Kişiliğinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 141 ada nolu parsele ilişkin kısmının 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.(HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca Hazine'den harç alınmasına mahal olmadığına, 24,30 TL peşin harcın istek halinden temyiz eden davalıya iadesine,
26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Başkan V.