Davacı vekili, vekil eden ile davalının evli iken yabancı mahkeme kararı ile boşandıklarını, evlilik birliği içinde edinilen ve davalı adına kayıtlı bulunan 1027 ada 13 parsel ile 2879 parsel sayılı taşınmazların edinilmesinde vekil edenin düğünde takılan altınlar, ailesinin yardımı ve Hollanda devletinin vekil edene çocuk yardımı, evlilik yardımı vb olarak yapmış olduğu parasal ödemeler ile katkısının olduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL katkı payı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili TMK'nun 178. maddesi gereğince 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacının ev hanımı olup gelirinin bulunmadığını ve Hollanda Devleti tarafından davacıya yapılan sosyal ödemlerin davalının maaşından kesildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece; TMK'nun 178. maddesinde yer alan "....evliliğin boşanma sebebi ile sona ermesinden doğan dava hakları, boşanma hükmünün kesinleşmesinin üzerinden 1 yıl geçmekle zaman aşımına uğrar..." hükmü uyarınca davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle temyiz edilmiştir.
Toplanan kanıtlar tüm dosya kapsamından; taraflar, 24.03.1982 tarihinde evlenmiş, 11.05.2005 tarihinde yabancı mahkemede açılan boşanma davasının 30.08.2005 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmış, yabancı mahkeme kararı ... 1. Aile Mahkemesi'nin 20.02.2006 tarih ve 2005/449 Esas, 2006/72 Karar sayılı tarihli tenfiz kararının 28.03.2006 tarihinde kesinleşmesiyle eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
Öte yandan dava konusu 1027 ada 13 nolu parsel 09.01.2000 tarihinde 2879 parsel sayılı taşınmaz ise 27.02.1989 tarihinde tapu tapu memuru huzurunda yapılan resmi sözleşmeyle davalı adına tescil edilmiştir. Davacı ile davalı resmi akitle 24.03.21982 tarihinde evlenmişlerdir. İş bu dava 21.03.2011 tarihinde açılmıştır. Açıklana olgular yanların ve mahkemenin kabulündedir. Uyuşmazlık 743 sayılı TKM'nun yürürlükte bulunduğu tarihte mal ayrılığı rejimi sırasında satın alınan taşınmazlar nedeniyle doğan katkı payı alacağı davasında 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. maddesinde yoksa 01.01.2012 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 4721 sayılı TMK'nun 178. maddesiyle uygulanıp uygulanmayacağında toplanmaktadır.
Hemen belirtmek gerekirki. 743 sayılı TKM'nun yürürlükte olduğu zaman edilenilen malların tasfiyesinden kaynaklanan katkı payı alacağı hakkında 818 sayılı BK'nun 125. maddesi uyarınca on yıllık zamanaşımı süresinin bulunduğu tartışmasızdır.
Ancak, 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra kabul edilen Edinilmiş Mallara katılma rejiminden doğan katılma alacağı ve değer artış payı alacağı hakkında da Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin uygulanmasında bu süresinin oy çokluğuyla on yıl olduğu kabul edilmiştir.
Ne var ki, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak davalarının görev yeri Yagırtayı 8. Hukuk Dairesine verilmekle, katılma ve değer artış payı alacağı bakımından zamanaşımı süresi bir yıl olarak uygulanmıştır. Daha sonra oyçokluğuyla bu uygulamaya devam edilmiştir. Ancak.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca, (17.04.2013 T. ve 2013/8-375 E, 2013/520 ... sayılı) edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan katılma ve değer artış payı alacakları için 4721 sayılı TMK'nun 178 maddesinin iş bu davalarda uygulama yerinin olmadığı, zamanaşımı süresinin BK 125 ve TBK 146 maddelerine göre on yıl olacağı kabul edilmiştir. Özel Dairede bu görüşü benimsemiştir.
Hal böyle olanca, gerek 743 sayılı TKM'nu döneminde yasal mal rejimi olarak kabul edilen mal ayrılığı rejimi ve gerekse 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra geçerli olan edinilmiş mallara katılma rejimine ilişkin davalarda zamanaşımı süresi on yıl olarak uygulanmaktadır. On yıllık zamanaşımının başlangıç tarih boşanma kararının kesinleştiği tarihtir. Yerel mahkemenin TMK'nun 178. maddesine göre bir yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden bahisle davanın reddine kararı vermesi doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenler yerindedir. Kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca şimdilik sair hususlar incelenmeksizin yerel mahkeme kararının bu nedenle BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.