Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilen 224 ada 24 parsel sayılı taşınmaz ve ... plakalı aracın davalı eş adına tescil edildiklerini belirterek söz konusu malvarlığının tasfiyesi ile vekil edeni payına düşecek kısmın tahsilini; ayrıca nitelikleri dava dilekçesinde belirtilen düğünde takılan 30 adet bileziğin de davalıya verildiğini açıklayarak, bileziklerin aynen, olmazsa bedelinin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir. Dava dilekçesi 5000 TL'den harçlandırılmış, davacı vekili 1.3.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle talebin arttırıldığını bildirerek, 81.000 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, tarafların kaçarak evlenmeleri ve düğüne fazla kişi gelmemesi nedeniyle iddiaya konu ziynet eşyalarının takılmadığını, aileleri tarafından takılan birkaç takının ise ortak kararla ev eşyası alımı için bozdurulduğunu, niza konusu aracın ek işte çalışarak kazanılan para, banka kredisi ve vekil edeninin babasından alınan borç ile satın alındığını, uyuşmazlık konusu taşınmazın öncesinde davalının çocuksuz halası adına kayıtlı olup, kardeşi-davalının babasına bedelsiz devrettiğini, davalının annesinin ölümü ve babasının yeniden evlenme ihtimali nedeniyle aynı taşınmazı bu kez davalı oğluna bağışladığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, dava konusu taşınmaz ve aracın edinilmiş mal oldukları gerekçesiyle belirlenen değerlerinin yarısı toplamı 62.500 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren yasal faiziyle; 22 ayar 15’er gramlık 10 adet bileziğin aynen veya değeri 7950 TL'nin 3000 TL'sinin dava tarihinden, 4950 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 28.5.1999 tarihinde evlenmiş, ... .Aile Mahkemesi'ne 16.4.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve 18.01.2012 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur.
Başka mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, eşler arasında 1.1.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK.nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise 4721 sayılı TMK.nun 202. maddesi
hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2 .maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, ziynet alacağına ilişkin mevcut deliller mahkemece takdir edildiğine, varlığı belirlenen ziynet eşyalarının cins ve miktarı ile değerine ilişkin kuyumcu bilirkişiden rapor alındığına ve ziynet eşyalarına ilişkin davanın kabulünde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin buna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ziynet eşyalarına ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Davalı vekilinin uyuşmazlık konusu araç ve taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince. Dava konusu ... plakalı araç 27.7.2005 tarihinde trafik siciline davalı adına tescil edilmiştir.
Uyuşmazlık konusu 243 ada 7 parselin (yenileme öncesi 224 ada 24 parsel) dosya arasında mevcut tapu kayıtlarına göre; öncesinde davalının halası ... adına kayıtlı iken 23.11.1998 tarihinde satışla davalının babası ... ’e devredildiği; onun da 20.9.2005 tarihinde satış suretiyle davalıya devrettiği anlaşılmaktadır.
Yargılama safhasında dinlenen davalı tanıklarından ...; yıllardır ...’da çalıştığını ve vatandaşlık hakkı kazandığını, bekar olması nedeniyle ileride malvarlığının ... hükümetine kalacağı endişesiyle dava konusu taşınmazı sağlığında kardeşi-davalının babasına devrettiğini bildirmiş; yine davalı tanığı ... kardeşinden bedelsiz devraldığı nizalı taşınmazı eşinin ölümü üzerine, yeniden evlenmesi halinde problem yaratmaması düşüncesiyle davalı oğluna devrettiğini, bedel almadığını bildirmiştir.
Davacı tanıkları ise, nizalı evin ve aracın taraflarca satın alındığını açıklamıştır.
Niza konusu taşınmaz ve araca yönelik dava, TMK.nun 219, 231 ve 236.maddelerine göre açılmış katılma alacağına ilişkindir. TMK.nun 219.maddesinde edinilmiş mal, evlilik birliğinin devamı süresince karşılığı verilerek elde edilen malvarlığı değerleri olarak tanımlanmıştır. TMK.nun 222.maddesinde ise bir eşin tüm mallarının aksi ispat edilene kadar edinilmiş mal kabul edileceği hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamı, nüfus kayıtları ve dinlenen tanık beyanlarına göre dava konusu taşınmazın davalıya babası tarafından bağışlandığı anlaşılmaktadır. TMK.nun 220.maddesine göre karşılıksız kazanma yoluyla elde edilen malvarlığı değerleri kişisel mal grubuna dahildir. Dava konusu taşınmaza ilişkin davanın bu nedenle reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru değildir.
Dava konusu aracın edinilmiş mal olduğu belirlendiğine ve borcu olduğu ispat edilemediğine göre, Mahkemece yapılacak iş aracın sürüm değerinin tespitiyle, davacının katılma alacağının belirlenmesi ve araç bakımından katılma alacağına hükmedilmesidir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün taşınmaz ve araca ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, yine 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK'nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 1.047, 00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.