Davacı vekili dava dilekçesinde, vekil edeni ile davalının 1990 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içinde 5478 ada 11 parsel sayılı taşınmazın edinillip davalı adına tescil edildiğini açıklayarak mal rejiminin tasfiyesi ile vekil edenine düşen hissenin vekil eden adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili davacının 1990 yılında kendi isteği ile işten ayrıldığını, dava konusu evin davalının annesi tarafından alınan evin satılması sonucu edinildiğini bildirmiş ve davanın reddini karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, 27.12.2004 tarihinde edinilen taşınmaz için 90.774,00 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 29.06.1990 tarihinde evlenmişler, 10.09.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 02.12.2010 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden evlilik tarihi olan 11.10.1983'ten 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002'ye kadar TMK'nun 170. maddesi gereğince mal ayrılığı ve bu tarihten boşanma dava tarihi 10.09.2007 tarihine kadar TMK'nun 202 ve devamı maddelerine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Toplanan deliller, dosya kapsamı, dava dilekçesinin içeriği, taraflar arasındaki evlenme tarihi ve dava konusu 5478 ada 11 parseli 27.12.2004 olan edinme tarihine göre davacının talebi TMK'nun 202 ve devamı maddeleri gereğince taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen mal varlığından kaynaklanan katılma ve değer artış payı alacağı nedeniyle tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
TMK'nun 202 ve devamı maddelerine göre evlilik birliği içinde mal rejiminin sona ermesinden önce eşlerden birinin karşılık vererek edindiği bir mal üzerinde diğer eşin TMK'nun 236 maddesi gereğince 1/2 oranında katılma alacağı ve aynı Yasa'nın 227. maddesine göre eşlerden birinin, diğerine ait ait malın edinilmesine,
iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında değer artış payı alacağı bulunuyor ise de, 07.03.1953 tarih ve 1953/8 Esas 1953/7 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca gerek katkı alacağı (değer artış payı) ve gerekse katılma alacağı isteklerinde mülkiyet hakkı istenilemeyecek olup, davacı ancak şahsi hak niteliğindeki para alacağı isteyebilecektir.
Davacı vekili dava dilekçesinde açıkça ayin başka bir değişle mülkiyet hakkı talebinde bulunmuş olup, isteğini para alacağı olarak da ıslah etmediğinden Mahkemece 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde talepten başkasına karar verilmesi doğru değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine ve davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya ve 1.550,00 TL peşin harcında istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.