Davacılar vekili dava dilekçesinde; muris İ.. H..’nün 21.12.2007 tarihinde öldüğünü, geriye mirasçı olarak eşi F.. H.. ve çocukları Ü.., R.., M.. A.. ve H.. H..’nün kaldığını, 192 ada ayılı parselde kat 2 de nolu bağımsız bölümün muris adına kayıtlı olduğunu, murisin vefatından önce sağ kalan eşi F..
H.. ile 35 yılı aşkın süre oturduklarını, davacının çok yaşlı olması ve yalnız yaşaması, aynı konutta ikamet etmesi söz konusu olduğu halde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesi halinde zorda kalacağı, TMK'nun 652/2. maddesinde yazılı haklı sebebin bulunduğu miras payı karşılığında intifa hakkının tanınması gerektiğini açıklayarak dava konusu 192 ada sayılı parselde bulunan ve muris adına tapuda kayıtlı bulunan 6 nolu bağımsız bölüm açısından vekil edeni F..
H.. yararına intifa veya oturma hakkı tesisine ve bu hususun tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı R.. H.. vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Dahili davalı, M.. H..’ye dahili dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşı yargılama oturumlarına katılmamıştır.
Mahkemece davanın kabulü ile 192 ada sayılı parselde bulunan ve muris adına tapuda kayıtlı bulunan nolu bağımsız bölüm üzerine davacı F.. H.. yararına intifa hakkı tesis edilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı R.. H.. tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, TMK'nun 652/2. maddesi uyarınca murise ait mesken üzerinde davacı yararına intifa veya oturma hakkının tanınması isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davacı yararına intifa hakkının tanınmasına karar verilmiş ise de, her şeyden önce davada yöntemine uygun bir biçimde taraf teşkilinin sağlandığı söylenemez. TMK'nun 652/1. fıkrasına göre eşlerden birinin ölümü halinde tereke malları arasında ev eşyası veya eşlerden birlikte yaşadıkları konut varsa; sağ kalan eş, bunlar üzerinde kendisine “miras hakkına mahsuben mülkiyet hakkı tanınmasını isteyebilir.” Aynı maddenin 2. fıkrasına göre de; Haklı sebeplerin varlığı halinde, sağ kalan eşin veya mirasbırakanının diğer yasal mirasçılarından birinin istemi üzerine, mülkiyet yerine intifa veya oturma hakkı tanınmasına da karar verilebilir, denilmektedir. İntifa veya oturma hakkının tanınması da yine, miras payına mahsuben olabilir. TMK'nun 652. maddesinin öngördüğü sistem bu şekildedir.
Kural olarak, TMK'nun 652. maddesi uyarınca açılan bu tür davalarda sağ kalan eş, davacı sıfatına haiz olup, diğer tüm mirasçıları ise davalı durumunda bulunmaktadırlar. Yani davacı tarafından açılacak bu tür davanın diğer tüm mirasçılara yöneltilmesi ve bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra işin esasına girilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekmektedir.
Bu haklardan olan intifa hakkı tanınırken, kural olarak karşılığının da belirlenmesi ve bu konuda uzman bilirkişiden intifa hakkı karşılığına ilişkin raporun alınması da düşünülmelidir. Mirasçılardan R.. ve M.. A.. davalı gösterilmekle birlikte diğer mirasçılardan sayılan Ü.. H.. ile H.. S.. E.. davacı safında yer almışlardır. TMK'nun 641. maddesi uyarınca tüm mirasçılar tereke borçlarından müteselsilen sorumludurlar. Bu hüküm de göz önünde bulundurulduğunda davanın Ü.., H..
S.., R.. ve M.. A..’ya karşı açılması gerekirken, iki mirasçının davacı safında yer alması taraf teşkilinin sağlandığı anlamına gelmez. Çünkü TMK'nun 641. maddesi uyarınca davacı safında yer alan Ü.. ile H.. S..nın da vekalet ücreti dahil her türlü yargılama giderlerinden sorumludurlar.
Bu nedenle davanın aynı zamanda davacı safında yer alan Ü.. ile H.. S..’ya yöneltilmesi, davalı safında yer almalarının sağlanması ve yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda yargılama giderlerinden bunlarında sorumlu tutulması gerekmektedir. Davanın sadece iki mirasçıya yöneltilerek açılması, açıklanan nedenlerle usul ve kanuna aykırıdır.
Bundan ayrı düzenlenen intifa hakkına ilişkin bilirkişi raporu sonuca ulaşmak bakımından denetime açık değildi. Bu nedenle intifa hakkının karşılığının hesaplanması için daha çok bu konuda uzmanlığı bilinen destekten yoksun kalma tazminatı hesabını yapan ve PMF tablosundan anlayan bilirkişiler ile iş kazası davalarında bilirkişilik yapan ve yine PMF tablosundan bilgisi olduğu anlaşılan bilirkişi veya bilirkişilerden seçilecek bir kurula dosya tevdii edilerek gerekçeli ve denetime açık raporun alınması düşünülmelidir.
Davalı R.. H.. vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden R.. H..'ye iadesine, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.