Hükmüne uyulan Yargıtay 17. H.D’nin 23.02.2012 gün, 9207–2095 sayılı bozma kararında, hacizden itibaren tüm aşamalarda istihkak iddiasına itiraz eden alacaklının, istihkak iddiasının reddi istemi ile açtığı davada verilen red kararını temyiz etmemesinin istihkak iddiasını zımnen kabul etmesi anlamına gelmeyeceği, üçüncü kişinin açtığı davada tarafların tüm delillerinin toplanmasından sonra bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiş, Mahkemece uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda: Dava konusu icra takibinin işçilik alacağından kaynaklandığı,
davacı ve borçlu şirketlerin iki ayrı tüzel kişilik gibi görünse de ortakları, aynı alanda ve aynı adreste faaliyet göstermeleri, aralarındaki ünvan benzerliği nedenleri ile organik bağ içinde bulundukları, İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, istihkak iddiasının alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak ileri sürüldüğü gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, uyulan bozmaya göre;
davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK'nun 366. Ve HUMK'nun 438. Maddesi uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine
21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.