Davacılar vekili, vekil edenlerinin de taraf olduğu Edirne 4. Noterliği'nin 29.07.1996 tarih 9796 yevmiye numaralı miras taksim sözleşmesinde Edirne İli Lalapaşa İlçesi Büyünlü Köyü'nde bulunan Çobandere mevki 18 sıra, 11.sayfa, 140 ciltteki kayıtlı taşınmazın 12/14 payının müvekkillerine verildiğini, davalıların taşınmazda herhangi bir hakları bulunmadığını, miras taksim sözleşmesine göre tüm mirasçıların kendilerine kalan taşınmazları kullandıklarını, kadastro uygulamasında tapu kaydı kapsamında kalan taşınmaza 128 ada parsel numarası verildiğini açıklayarak taşınmazın tapu kaydının 12/14 payının iptali ile kendi adlarına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.
Mahkemece, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar Kadastro Kanunu'nun 12. Maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin geçtiği, davacıların taksim sözleşmesine konu tapu kaydının dava konusu taşınmaz olduğu yönündeki iddiasının kadastro tutanağı ile örtüşmediği. taşınmazın senetsizden değil tapu kaydına istinaden muris adına kayıtlı olduğu iddiasının soyut kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu 128 ada parsel sayılı taşınmaz tapuya, tesis kadastrosu ve intikal suretiyle 04.11.1996 tarihinde kök mirasbırakan H.. D.. mirasçıları adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.
Davacılar, kök mirasbırakan H..
D.. mirasçılarının, Edirne 4.Noterliği'nin 29.07.1996 tarih 9796 yevmiye numaralı miras taksim sözleşmesi ile Edirne İli Lalapaşa İlçesi Büyünlü Köyü'nde bulunan tapuda kayıtlı taşınmazın 12/14 payının kendilerine verildiğini, sözleşme gereği taşınmazın fiilen teslim edildiğini ileri sürerek iptal ve tescil istemiş, davalılar V.. ve Ö.. vekili, miras taksim sözleşmesinin kadastro tespitinden önce yapıldığını, davanın 3402 sayılı Yasa'nın 12. maddesi gereğince 10 yıllık hak düşürücü süresi içinde açılmadığını ve reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece, Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin geçtiği, davacının taksim sözleşmesine konu tapu kaydının dava konusu taşınmaz olduğu yönündeki iddiasının kadastro tutanağı ile örtüşmediği, taşınmazın senetsizden değil tapu kaydına istinaden muris adına kayıtlı olduğu iddiasının soyut kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.
Edirne 4. Noterliğinin 29.07.1996 tarih 9796 yevmiye numaralı miras taksim sözleşmesinde değinilen 18 sıra, 11.sayfa, 140 ciltteki çekişmeli 128 ada parsele uyup uymadığının keşfen belirlenmesi gerekir. Dava konusu 128 ada parselin kadastro tespiti 30.11.1995 tarihinde yapılmıştır. Kadastro tespiti 14.11.1996 tarihinde kesinleşmiştir.
Bu durumda kadastro tespit tarihi dikkate alındığında talep tespit sonrası sebebe dayalı olup 3402 sayılı Yasa'nın 12. maddesi 10 yıllık hak düşürücü sürenin somut olaya uygulanma olanağı bulunmamaktadır.
Bu belirlemeler karşısında mahkemece, usulüne uygun şekilde keşif kararı verilerek HUMK.nun 258. maddesi gereğince çağrılacak yerel bilirkişi ve tanıklardan Edirne 4. Noterliği'nin 29.07.1996 tarih 9796 yevmiye numaralı miras taksim sözleşmesinde 18 sıra, 11.sayfa, 140 ciltteki tapu kaydının zemine uygulanıp, miras taksim sözleşmesine konu taşınmazın dava konusu taşınmaz olup olmadığının sorulup belirlenmesi, davaya konu taşınmazın miras taksim sözleşmesine konu taşınmaz olduğunun belirlenmesi durumunda ise miras taksim sözleşmesinin 29/07/1996 tarihinde yapıldığı,
davalı taşınmazın kadastro tespitinin ise 30.11.1995 tarihinde yapıldığı nazara alınarak talebin tespit sonrası sebebe dayandığı gözetilerek tüm deliller ışığında esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına aykırı biçimde yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulüyle usul ve yasaya aykırı olan hükmün HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.