Davacı vekili, tarafların 2007 yılında evlendiklerini, davalının isteği üzerine müvekkilinin ziynet eşyalarını vermek suretiyle evlilik birliği içerisinde edinilen 27939 ada 5 parsel üzerindeki 4 nolu dairenin alınmasına katkıda bulunduğunu bildirerek, katkısından dolayı 9.000 TL ve ziynet eşyalarından dolayı 1.000 TL'nin davalı taraftan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, evi terk ettiği sırada ziynet eşyalarını beraberinde götürdüğünü, taşınmazın alınmasına hiçbir katkı sağlamadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davacı tarafın teklifi üzerine; davalı, davacıya ait ziynet eşyalarının taşınmazın alınmasında kullanılmadığı ve ziynet eşyalarını beraberinde götürdüğü ve dava konusu dairenin engelli olması nedeniyle babası tarafından satın alındığı, ödemelerin de babası tarafından yapıldığı hususunda usulüne uygun olarak yemin etmiştir.
Mahkemece, davacıya ait ziynet eşyalarının evi terk ederken götürüldüğü, dava konusu taşınmazın alınmasında kullanılmadığı, taşınmazın engelli olması nedeniyle davalıya babası tarafından satın alındığı, ödemelerin de yine babası tarafından yapıldığı, davacı tarafın teklifi üzerine davalının usulüne uygun olarak yemin ettiği ve kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 02.06.2007 tarihinde evlenmişler, 05.05.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 24.09.2009 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Evlenme tarihleri dikkate alındığında, taraflar arasında yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202, 4722 SK.10 m.). Mal rejimi, boşanma davasının açıldığı 05.05.2008 tarihinde sona ermiştir (TMK'nun 225/2). Dava konusu 4 nolu daire 22.02.2008 tarihinde satın alınarak davalı adına tescil edilmiştir.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacı tarafça ziynet eşyalarının taşınmazın satın alınmasında kullandığı ileri sürülmüş ise de, bu hususun davacı tarafça kanıtlanamadığı, davalının, davacı tarafın yemin teklifi üzerine, ziynet eşyalarının taşınmazın alınmasında kullanılmadığı, evi terk ederken davacının yanında götürdüğü hususunda usulüne uygun olarak yemin ettiğine, dava dilekçesinde açıkça edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan katılma alacağı konusunda bir istek ve açıklama bulunmadığına göre, Mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 5,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.