Davacı K.. S.. zeytinlik cinsindeki taşınmazın yaklaşık 10 dönümlük tarımda olduğunu, kadastroca 208 ada 8 parsel numarasıyla 1/3'er paylı olarak davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, babasından kalan yer olduğunu, mirasçılar arasında rızai taksim yapıldığını, kadastro sırasında bir bütün olarak paylı mülkiyet şeklinde davalılar adına tapu kaydının tespit edildiğinin ancak bu yerde kendisinin de payının bulunduğunu açıklayarak söz konusu parselin tapu kaydının iptali ile ¼'er pay oranında adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalılardan G.. Ç.. ve H.. Ç.. davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir. Davalı S.. A.. ise 208 ada 8 sayılı parselin davacının muvafakatı üzerine kadastro tespit çalışmaları sırasında 1/3'er paylı olarak kendisi ve diğer davalılar adına tespit ve tescil edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davacının kadastro çalışmaları sırasında tespitin yapılmasına imzalı beyanı ile olur verdiğini gerekçe göstermek suretiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.
Uyuşmazlık konusu 208 ada 8 sayılı parsel, 08.12.2006 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında davacı A.kızı K.. S..’nun kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan “tespitten muvafakat ederim” şeklindeki imzalı beyanı ile tespite olur verdiğinden bu nedenle davalılar adına 1/3'er pay oranında tespitin yapıldığı, kadastro tutanağının 01.06.2006 tarihinde kesinleşmesi ile tapu kaydının oluştuğu belirlenmiştir. Davacı bizzat kendisi 04.05.2011 tarihli yargılama oturumunda kadastro tespit tutanağının beyanlar hanesindeki imzasını kendisine ait olduğunu ve doğru bulunduğunu kabul etmiştir.
Yerel mahkemenin istek hakkındaki ret gerekçesi açıklanan beyanlara ve tutanağının kapsamına uygun düşmektedir. Bu yönüyle mahkeme kararının doğru olduğu konusunda bir duraksama bulunmamaktadır.
Ne var ki, davalı G.. Ç.. ve H.. Ç.. 04.05.2011 ve 13.07.2011 tarihli yargılama oturumlarındaki imzalı beyanları ile davayı kabul ettiklerini açıklamışlardır. O halde bu kabul beyanlarına değer vermek gerekir. bu nedenle ismi verilen iki davalının kabul beyanları ve pay oranları gözönünde bulundurularak davacının isteği hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken kabul beyanları göz ardı edilerek Gülsüm ve Hatice açısından davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kabul beyanları her türlü olgudan önce gelir.
Davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün sadece Gülsüm ve Hatice’nin payları bakımından 6100 sayılı HMK' nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.