Davacı vekili, dava dilekçesinde; tarafların önceden evli olup evlilik birliği içinde edinilen 966 ada parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmazın davalı adına tapuya tescil edildiğini açıklayarak mal paylaşımı değerlendirilerek tapusunun iptaliyle 1/2 payın davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, taşınmazın davacı adına tapuda kayıtlı iken davacının bir arkadaşına muvazaalı olarak satıldığını ve sonrasında davalının ziynetlerini kullanarak taşınmazı satın aldığını bildirmiş ve kişisel mal olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, taşınmaz 23.08.2006 tarihinde taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi geçerliyken satın alındığından davalı üzerindeki tapu kaydının iptaliyle 1/2 payın davacı adına tapuya tesciline'' karar verilmesi üzerine, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesinin kapsamı ve taşınmazın edinme tarihine göre dava, edinilmiş mallara katılma rejimi süresi içinde davalı tarafından edinilen arsa vasfındaki 966 ada parselden kaynaklanan katılma alacağı isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır.
Taraflar, 10.09.1998 tarihinde evlenmiş, 06.08.2009 tarihinde açılan ve kabulle sonuçlanan boşanma kararının 10.09.2012 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Taraflar başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden aralarında evlendikleri 10.09.1998 tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar Mülga 721 sayılı TKM'nin 170. maddesi gereğince mal ayrılığı rejimi ve bu tarihten boşanma davasının açıldığı 06.08.2009 tarihine kadar TMK'nun 202 ve devamı maddelerine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Davacı vekili tarafından taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesi ile evlilik birliği içinde edinilen ve davalı adına tescil edilen 966 ada 16 parselin 1/2 hissesinin davacı adına tesciline karar verilmesi istenmişse de, 07.10.1953 tarih ve 1953/8, 1953/7 sayılı YİBK Hukuk Bölümü Kararı uyarınca; davacının mal rejiminin tasfiyesi sonucunda oluşan hakkı şahsi bir hak niteliğinde alacak hakkı olup ayın (mülkiyet) istenemeyeceğinden davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca Yerel Mahkeme hükmünün BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20.02.2014 tarihinde oybiriliğiyle karar verildi.