Davacı vekili, evlilik öncesinde davalı tarafından alınan taşınmaza ilişkin bir kısım kredi ödemelerinin evlilik birliği içinde ifa edildiğini, bunun yanısıra bedeli satıcıya ödenen ve fiilen teslim alınmayan mobilyalara ilişkin 3.500 TL ödemenin de vekil edeni tarafından yapıldığını açıklayarak, eşyaların aynen teslimine olmadığı takdirde fazla hakları saklı tutulmak suretiyle eşyalar için 3500 TL'nin, kredi ödemeleri için 4000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, niza konusu evin evlilik tarihinden uzun süre önce banka kredisiyle satın alındığını, kredi ödemelerinin vekil edeni tarafından yapıldığını ve kişisel malı olduğunu, mobilya ödemelerinin de davalı tarafından yapıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, eşyalar için ödeme yaptığı gerekçesiyle 1200 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bir kısım eşya ödemelerinin evlilik öncesi tarihlerde yapılmış olması nedeniyle katılma alacağına konu olamayacağı, taşınmaza katkının ise kanıtlanamadığı gerekçesiyle bunlara ilişkin davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün redde ilişkin bölümü davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık konusu evlilik tarihinden önce satın alındığı ve halen satıcının yedinde olduğu iddia edilen ev eşyalarının bir kısım satış parasının evlilik öncesi davacı tarafından ödendiği iddia edilmişse de, nizalı eşyalar evlilik tarihinden önce alındığına ve evlilik öncesi katkı iddiası sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak genel mahkemede ileri sürülebileceğine göre, buna ilişkin davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmamıştır. Davacı vekilinin ev eşyalarına ilişkin bedel isteğinin reddine yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE
Davacı vekilinin davalı adına evlilik öncesi alınan taşınmaza ilişkin banka kredi ödemelerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; taraflar 19.09.2007 tarihinde evlenmiş, 24.03.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 02.11.2009tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur. Dava konusu 290 parselde B6 Blok 13 numaralı mesken satın alma suretiyle 13.07.2005 tarihinde davalı adına tapuya tescil edilmiştir. TMK'nun 179. Maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime lişkin hükümler uygulanır. Taraflar arasında başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK'nun 202.maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler.
TMK'nun 220.maddesi hükmüne göre mal rejiminin başlangıcında eşlerden birine ait bulunan malvarlığı değerleri o eşin kişisel malıdır. Davaya konu taşınmaz evlilik tarihinden önce satın alınarak davalı adına tapuya tescil edilmiştir. Satış parasının kısmen banka kredisiyle karşılandığı ve kredi geri ödemelerinin evlilik birliği içinde devam ettiği bildirilmiştir. Mahkemece yapılacak iş; dosya arasında mevcut nizalı taşınmazın alımı için çekildiği bildirilen banka kredi dökümleri ve ödeme sürecine ilişkin belgelerin değerlendirilmesi, kredi geri ödemelerinin evlilik birliği içinde ifa edilen miktarının ve niza konusu taşınmazda kredi ödemelerinden doğan davacının katılma alacağının usule uygun şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulmasıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün taşınmazın kredi ödemelerine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, yine 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK'nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.