Davacı vekili, tarafların 1974 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde satın alınarak davalı adına tescil edilen 174 ada 2 parsel üzerinde bulunan 3 katlı binada mal rejiminden kaynaklanan hakkı bulunduğunu açıklayarak, binanın birinci katının aile konutu olarak tesciline ve mal varlığının paylaştırılmasına karar verilmesini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 30.10.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle davayı tapu iptali ve tescil talebine dönüştürdüğünü ileri sürerek 174 ada 2 parselin tapu kaydının 1/2 oranında iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın alınmasına davacının katkısı bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne dava konusu 174 ada 2 parselin tapu kaydının 1/2 oranında iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; 743 sayılı TMK'nun 170.maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu döneme yönelik olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Davacı tarafça dava dilekçesinde, taşınmazın 1/2 payının iptali istenilmiş, katkı payı alacağına ilişkin olarak bir talepte bulunulmamıştır. Dava konusu taşınmaz 23.11.1990 tarihinde imar yoluyla davalı A.. D.. adına tescil edilmiştir.
Mahkemece, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz, evlilik birliği içinde imar yoluyla davalı adına tescil edilmiştir. Akdi ilişkide davacı taraf değildir. Eşler arasında Türk Medeni Kanunu'nun 706. (743 s. TKM.’sinin 634.) maddesi gereğince düzenlenmiş mülkiyet aktarımı ile ilgili resmi bir sözleşme de bulunmamaktadır.
Bu durumda, 07.10.1953 tarihli 8/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; taşınmazın alımına katkıda bulunduğunu iddia eden davacının bu katkısına dayanarak ayın (mülkiyet) talep edemeyeceğine ve davacı vekili tarafından katkı payı alacağına ilişkin bir talepte de bulunulmadığına göre, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazıyı şeklinde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK’nun 388/4.(HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.