Davacı vekili, tarafların 2001 yılında evlendiklerini, davalıya babasından kalan gecekondu yerine yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle 25 nolu dairenin intikal ettiğini, müvekkilinin bu dairenin dubleks olabilmesi ve iç mimarisini üstlenen müteahhide davalı adına 20.000 TL gönderdiğini ileri sürerek 20.000 TL alacağı yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, söz konusu paranın vekil edeni tarafından davacının banka hesabına yatırılan paranın müteahhidin hesabına havale edildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne, 20.000 TL alacağın dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalı taraftan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 09.06.2001tarihinde evlenmiş, 24.09.2010 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 15.11.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM'nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (TMK.nun 225/2. m) yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202.m). Dava konusu 27780 ada 2 parsel üzerindeki 25 nolu bağımsız bölüm, 18.07.2007 tarihinde intikal yoluyla davalı ... ve müştereklerine intikal etmiş, 19.12.2007 tarihinde pay tevhidi yoluyla davalı adına tescil edilmiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve Mahkemece mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, taraflar arasında taşınmazın mülkiyeti uyuşmazlık konusu olmadığına, eşlerden biri, diğerine ait malın edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da
uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olacağına (TMK.m.227), davacının, davalıya ait taşınmazın iyileştirilmesine katkıda bulunduğu belirlendiğine, davanın nitelik itibarı ile değer artış payı alacağı olmasına karşın mahkemece kişisel alacak olarak değerlendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değil ise de temyiz edenin sıfatı nedeniyle bu yön bozma nedeni yapılamayacağına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 594,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 772,20 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.