Davacı, evlilik birliği içinde davalıya kendisi tarafından hediye edilen pırlanta yüzük, bilezik, gerdanlık, bileklik ve küpeden oluşan ziynetlerin evliliğin boşanma ile sonuçlanmasına rağmen kendisine iade edilmediğini ve kendisi tarafından 28.000 TL satın alınan 17 KE 301 Plaka sayılı aracın davalı adına tescil edildiğini açıklayarak, ziynet eşyalarının aynen, mümkün değilse bedelinin ve araç için ödenen 28.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, 22.06.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle, taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi bulunduğundan araca ilişkin isteğin değer artış payı olarak nitelendirmiştir.
Davalı vekili, düğünde davalıya takılan ziynetler davalının kişisel malı olduğu ve araç davalıya ait evlilik öncesi kişisel birikimlerle edinildiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, hediye edilen ziynetlerin istenmesi mümkün olmadığından ve araç davacı tarafından davalıya hibe edildiğinden davanın reddine karar verilmesi üzerine; Hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, davacı tarafından davaya konu edilen ziynetler düğün nedeniyle davalıya takılmış olup kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılacağına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ziynetler yönünden ONANMASINA,
Davalı vekilinin araca ilişkin temyiz itirazlarına gelince, taraflar 31.10.2008 tarihinde evlenmiş, 08.09.2011 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 14.03.2012 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur. TMK'nun 179. maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır. Taraflar arasında başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK'nun 202. maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler.
Dava dilekçesinin içeriği, ıslah dilekçesi ve davacının yargılama aşamasındaki beyanları ile aracın 02.01.2009 tarihinde edinilmiş olmasına göre araç yönünden istek, edinilmiş mal döneminde satın alınıp davalı adına tescil edilen aracın alımına yapılan katkıdan kaynaklanan değer artış payı isteğine ilişkindir. TMK'nun 227. maddesi hükümleri uyarınca; eşlerden biri, diğerine ait malın edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına
hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında değer artış payı alacağının belirlenmesi gereklidir.
Dava konusu araç, 02.01.2009 tarihinde edinilmiş ve davalı adına tescil edilmiştir. Mahkemece, bağış nedeniyle araca ilişkin isteğin reddine karar verilmişse de, varılan bu sonuca katılmak mümkün değildir. Evlilik birliği içinde, karşılıklı güven ve birliğin süreceği inancıyla satın alınarak eşlerden biri adına tescil edilen bir malın diğer eşe hibe edildiğinin kabulü mümkün değildir. Kaldı ki, dava dilekçesinin içeriği ve dosya kapsamından, dava konusu ... plaka sayılı aracın koca tarafından kadına bağışlandığı sonucunu doğuracak herhangi bir söz veya ibare de bulunmamaktadır.
Bu halde mahkemece, 02.01.2009 tarihinde davalı adına tescil edilen, dosya içindeki satış belgesine göre 26.12.2008 tarihinde 28.000 TL'ye satın alınan aracın, satın alınma tarihinde davacı adına bulunan Ziraat Bankası 10005922/5010 nolu hesaptan 28.000 TL çekildiği göz önünde bulundurularak, açıldığı tarihten aracın alım tarihine kadarki hesap hareketlerinin ilgili bankadan sorularak, aracın evlilik öncesi gelen kişisel mal niteliğindeki para ile satın alındığının kabulü halinde davanın kabulüne, aksi halde, davacı yalnızca katkısı nedeniyle değer artış payı istediğinden reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün araç üzerindeki değer artış payı yönünden 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29.05.2014 tarihinde oybirliyle karar verildi.