Davacı vekili, dava dilekçesinde belirttiği tüm ihtilaflı menkul ve gayrimenkullerin üzerine üçüncü kişilere devirlerinin önlenmesi için ihtiyati tedbir konulmasını, fazlaya ilişkin tüm hak ve tazminat istekleri saklı kalmak üzere 5.000 TL edinilmiş mallara katılma alacağı ile 5.000 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini dava ve talep etmiştir.
Mahkemece 25.04.2014 tarih, 12 numaralı tensip ara kararı ile davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin kabulü ile 1 ada 1182 parsel, 1 ada 1181 parsel, 242 ada 6 parsel, 209 ada 2 parsel, 196 ada 6 parsel, 181 ada 9 parsel, 106 ada 14 parsel, 106 ada 13 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olması halinde HMK'nun 389. ve devamı maddeleri uyarınca taşınmazlar üzerine ihtiyati tedbir konulmasına,...
Plaka sayılı aracın davalı adına olması halinde UYAP sisteminden HMK'nun 389. ve devamı maddeleri uyarınca araç üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiştir. Davalı 05.03.2014 hakim havale tarihli dilekçesi ile verilen ihtiyati tedbir kararına itiraz etmiş ve ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasını istemiştir.
Mahkemece 26.03.2014 tarihli ara karar ile dava konusu istemin esasında bir para alacağı olduğu ihtiyati tedbir değil, ihtiyati haciz istenebileceği gerekçesi ile davalı adına kayıtlı taşınmazlar üzerine konulan ihtiyati tedbirlerin kaldırılmasına karar vermiştir. Davacı yeniden ihtiyati tedbir kararı verilmesini istemiş ise de Mahkemece 01.04.2014 tarihli ara karar ile bu istemi reddedilmiştir.
Davacı vekili, ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin mahkemenin verdiği kararın bozulmasını istemektedir. 6100 sayılı HMK'nun 391/3.maddesindeki düzenleme ile ihtiyati tedbir kararlarına karşı da kanun yolu açılmış ve kanun yoluna başvurulması halinde ihtiyati tedbirin özelliği gereği incelemenin öncelikle yapılacağı ve verilen kararın da kesin olacağı açıklanmıştır.
Ancak Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 21.02.2014 tarih 2013/1 Esas, 2014/1 Karar sayılı içtihadı ile HMK’nun 391. ve 394. maddelerinde geçen “kanun yolu” ibaresi ile kastedilenin istinaf yolu olduğu, Geçici 3.madde yollamasının sadece HUMK’nun temyize ilişkin hükümlerini kapsadığı ve ihtiyati tedbire ilişkin kararların nihai nitelikte kararlardan olmadığı, ayrıca bu konuda özel bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde bu tür kararların temyiz yolu kapsamında incelenemeyeceği kanaatine varılmış ve “İlk derece mahkemelerinden verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağına” karar verilmiştir.
Davacı vekili tarafından ihtiyati tedbir isteminin reddine ilişkin kararın bozulması istenmiş ise de yukarıda açıklanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı karşısında davacı vekilinin talebinin incelenme imkan bulunmadığından, ihtiyati tedbir kararının reddine ilişkin karara karşı temyiz isteğinde bulunulamayacağından davacı vekilinin kanun yolu başvurusunun REDDİNE, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.