Davacı vekili, davalı adına tapuda kayıtlı .... ada .... parsel 1 nolu bağımsız bölüm ile davalı adına kayıtlı diğer bir kısım taşınmazlar üzerine üçüncü kişilere devirlerinin önlenmesi için ihtiyati tedbir konulmasını, evlenme tarihinden boşanma dava tarihine kadar edinilen mallara ilişkin olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000 TL alacağa hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.
Mahkemece 18/04/2014 tarihli ön inceleme hazırlık tutanağı ile davacı vekilinin ihtiyati tedbir isteminin kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından karara itiraz edilmiş, Mahkemece 25/04/2014 tarihli 2 numaralı ara karar ile ihtiyati tedbirin kaldırılması yönündeki talebin delillerin toplanmasından sonra değerlendirilmesine karar verilmiştir.
Davalı vekili, ihtiyati tedbir talebinin kaldırılması isteminin reddine ilişkin mahkemenin verdiği kararı temyiz ederek bozulmasını istemektedir. 6100 sayılı HMK'nun 391/3. maddesindeki düzenleme ile ihtiyati tedbir kararlarına karşı da kanun yolu açılmış ve kanun yoluna başvurulması halinde ihtiyati tedbirin özelliği gereği incelemenin öncelikle yapılacağı ve verilen kararın da kesin olacağı açıklanmıştır.
Ancak Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 21.02.2014 tarih 2013/1 Esas 2014/1 Karar sayılı içtihadı ile HMK’nun 391. ve 394. maddelerinde geçen “kanun yolu” ibaresi ile kastedilenin istinaf yolu olduğu, Geçici 3. madde yollamasının sadece HUMK’nun temyize ilişkin hükümlerini kapsadığı ve ihtiyati tedbire ilişkin kararların nihai nitelikte kararlardan olmadığı, ayrıca bu konuda özel bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde bu tür kararların temyiz yolu kapsamında incelenemeyeceği kanaatine varılmış ve “İlk derece mahkemelerinden verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağına” karar verilmiştir.
Yukarıda açıklanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı karşısında davalı vekilinin talebinin incelenme imkanı bulunmadığından, ihtiyati tedbir kararının kaldırılması talebinin reddine ilişkin kararın temyizi konusundaki davalı vekilinin kanun yolu başvurusunun REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.