Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/11883 K.2014/19806

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı takipte borçlunun, İcra Mahkemesi'ne başvurarak; çiftçi olduğunu ve haczedilen 509, 2662, 590, ve 2695 parsel sayılı taşınmazların kendisi ve ailesinin geçimi için zaruri olduğunu ileri sürerek, hacizlerin kaldırılmasını istediği, mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 82/1. maddesinin 4. bendi uyarınca; “Borçlu çiftçi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi” haczedilemez.

Borçlunun bu maddeden yararlanabilmesi için asıl uğraşının çiftçilik olması gerekir. Yani geçimini çiftçilik ile temin etmelidir. Bunun için borçlunun bizzat kendisinin ziraat yapması zorunlu olmayıp tarım arazisini ortakçıya (yarıcıya) vermek suretiyle işletmesi halinde de bu madde uyarınca haczedilmezlik şikâyetinde bulunabilir. Asıl işi çiftçilik olan borçlunun yan gelir elde etmek amacıyla yan işler yapması çiftçilik sıfatını ortadan kaldırmadığı gibi örneğin çiftçi olan borçlunun, emekli maaşı alması da çiftçilik vasfını ortadan kaldırmaz.

Somut olayda, şikayetçi ve alacaklının tanıklarının borçlunun iki oğlu ve eşiyle birlikte yaşadığı, tüm ailenin çiftçilik yaparak geçimini temin ettiklerini beyan ettikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda şikayetçi borçlunun asıl uğraşının çiftçilik olduğunun kabulü gerekir.

Şikayetinin çiftçi olması halinde borçlunun kendisi ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazinin miktarı, haczedilen, haczedilmeyen tüm taşınmazları keşif ve bilirkişi incelemesi ile belirlenmeli ve borçlunun elde ettiği ek gelirler de dikkate alınarak hesaplama yapılmalıdır.

Burada sözü edilen aile tabirine, borçlunun kanunen geçindirmekle yükümlü bulunduğu kimseler, borçlu ile birlikte oturmamasına karşılık borçlunun kendilerine nafaka yükümlülüğü bulunan kişiler anlaşılmalıdır.

Temyize konu olayda, şikayetçi borçlunun evli olup, eşinin de bir başka icra dosyasında taşınmazlarına konulan hacizler nedeniyle çiftçilik yaptığını ileri sürerek Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/119 Esas sayılı dosyasından hacizlerin kaldırılması yönünde başvuruda bulunduğu iddia edilmiştir. Bu durumda borçlu ve ailesinin geçinmesi için gerekli miktar, borçlu eşinin gelirleri de nazara alınmak suretiyle hesaplanmalıdır.

O halde Mahkemece yapılacak iş; Turgutlu İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/119 Esas sayılı dosyası getirtilip, anılan dosyada alınan rapor değerlendirilerek, bilirkişiden ailenin geçimi için zorunlu gelir miktarının tespit edilmesi yönünde ek rapor alınarak, sonuca gidilmesi gerekirken, sadece şikayete konu taşınmazlardan elde edilecek gelirin belirlenmesine karşılık, borçlu ve ailesinin geçimi için gerekli miktar tespit edilmeyen yetersiz bilirkişi raporuna dayalı hüküm kurulması isabetsizdir.