Davacı alacaklı vekili, 27.03.2013 tarihli hacze konu menkullerin borçlu şirkete ait olduğunu, borçlu şirket ile istihkak iddiasında bulunan üçüncü kişinin işletmesi arasında organik bağ bulunduğunu ve muvazaalı işlemler olduğunu belirterek öncelikle haciz işleminin İİK'nun 97. maddesine göre yapıldığının tespitine aksi halde üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddine ve yüzde kırktan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davalı üçüncü kişi vekili, borçlu şirket ve gerçek kişi ile ilgisinin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı borçlular, davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece; dava dilekçesinde husumet yöneltilen borçlu şirket hakkındaki dava, taraf değişikliği nedeniyle geri alındığından bu şirket hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, ispat edilemediği gerekçesiyle davalı üçüncü kişi yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.
T.. T.. Unlu Mamülleri Gıda İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin keşideci, A.. B..'ün kefil olarak imza attığı 10.01.2012 tarihli iki ve 26.05.2012 tarihli bir adet bonoya dayanılarak anılan şirket ve gerçek kişi aleyhine Ankara 26. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3848 Esas sayılı dosyası ile takip başlatılmıştır. Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 20.03.2013 tarih 2013/162 D.İş sayılı ihtiyati haciz kararına dayanılarak, takibe dayanak bonolarda borçlu şirketin basılı kaşesinde yazılı adresinde 27.03.2013 tarihinde haciz yapılmıştır. İstihkak iddiasında bulunan üçüncü kişi B.. B.. haciz tutanağında yazılan beyanında borçlu A.. B..'ün kardeşi olduğunu ve başka bir ilişkilerinin bulunmadığını açıklamıştır.
Haciz, Tunalı Hilmi Caddesi adresinde yapılmıştır. Borçlu şirket haciz yapılan adreste faaliyet gösterirken, takibe dayanak bonoların tanzim tarihi ve borcun doğumundan sonra 29.05.2012 tarihinde "19 Mayıs Mahallesi Taşdemir Sokak No: Keçiören" adresine taşınmıştır. Borçlu şirketin ortakları, istihkak iddiasında bulunan B.. B..'ün (01.04.1993 doğumlu) kardeşleri A.. ve Y.. B..'dür.
Borçlu şirketin yeni adresine 21.06.2013 tarihinde haciz için gidildiğinde, adresin bodrum katında ve kömürlük niteliğinde olduğu ve fiilen kullanılmadığı belirlenmiştir. Davalı üçüncü kişi B.. B.., haciz tutanağında borçlu gerçek kişi A.. B..'ün işletmesiyle ilgisinin bulunmadığını açıkladıktan sonra, borçlu A.. B..'ün maaşına haciz konulması için icra dosyasından yazılan yazıya. A..
B..'ün 01.09.2012 tarihinde işletmesinde çalışmaya başladığı ve 27.05.2013 tarihinde istifa ederek işyerinden ayrıldığını bildirmiştir. Bu şekilde, borçlu gerçek kişi ve borçlu şirket ortağı A.. B..'ün haciz yapılan adreste faaliyet gösteren işletmede çalıştığı sabittir. Öte yandan, borçlu şirket ile istihkak iddiasında bulunan kişinin sahibi bulunduğu işletmenin faaliyet konusu aynıdır.
Hal böyle olunca; borçlu şirketin haciz yapılan adreste 29.05.2012 tarihine kadar faaliyet göstermesi, istihkak iddiasında bulunan kişi ile borçlu şirket ortaklarının kardeş olması, borçlu şirketin "19 Mayıs Mahallesi Taşdemir Sokak No: Keçiören" adresinde fiilen faaliyette bulunmaması, borçlu şirket ile istihkak iddiasında bulunan üçüncü kişinin işletmesinin faaliyet konusunun aynı olması, borçlu ve aynı zamanda borçlu şirket ortağının haciz yapılan adreste faaliyet gösteren işletmede haciz tarihinde ve sonrasınde çalışmaya devam etmesi karşısında.
Ç..TaşFırın İşletmesi'nin, borçlu şirketin borçlarından kurtulmak için muvazaalı olarak kurulduğu ve aralarında organik bağ bulunduğunun kabulü ile, davanın kabulüne, yasal şartları oluşmadığından tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 157,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.