Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/13104 K.2015/20214

İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 32

"İçtihat Metni"Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; Kütahya İş Mahkemesi'nin 2008/95 Esas, 2011/734 karar sayılı ilamına istinaden başlatılan ilamlı icra takibinde, ilamda sarf ve tediye tarihleri ayrıntıları ile açıklanmadığı halde, alacaklı tarafça bu tarihlerin kendilerine göre tayin ve tespit edilerek lehe yorumlanmak suretiyle haksız ve fazla miktarda para tahsili cihetine gidildiğini ileri sürerek, icra emrinin iptaline ve haksız takip nedeniyle %40'tan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişinin ilamı yorumlayarak verdiği rapor doğrultusunda şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

HGK’nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas-1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle, sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez.

Somut olayda; Kütahya İş Mahkemesi'nin 2008/95 Esas 2011/734 Karar sayılı ilamında "7.871,49 TL alacağın sarf ve tediye tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur. Açıkça hükümde sarf ve tediye tarihleri belirtilmediğinden karar tarihinden itibaren faiz hesabı yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.