Davacı vekili, tarafların 1979 yılında evlendiklerini, ... Mahkemesi'nin kesinleşmiş hükmü ile boşandıklarını, yabancı mahkeme kararında, taşınır ve taşınmazların paylaşılmasına karar verilmesine karşılık davalının yanaşmadığını, davalı adına kayıtlı ... ada ... parsel üzerindeki 4 nolu dükkan, arsa niteliğindeki ... parsel, ... plakalı araç ile ...’ta bulunan ve davalı tarafından alınana 22.500 DM. üzerinde 1/2 oranında hakkı bulunduğunu açıklayarak,
anılan mal varlığının 1/2 bedelinin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, 02.04.2012 tarihli oturumda, davanın katkı payı, değer artış payı ve katılma alacağı niteliğinde olduğunu açıklamış, harcını yatırdığı 17.07.2013 tarihli ıslah dilekçesinde bilirkişi raporu dikkate alınarak toplam 46.800 TL alacağın dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın yersiz ve 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, davacının taşınmazlar ve aracın alınmasına katkısı olmadığını, davacının kendi birikimleriyle başka taşınmaz satın aldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ... ada ... parsel üzerinden belirlenen 46.800 TL artık değer alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 28.08.1979 tarihinde evlenmişler, 04.02.2004 tarihinde ... Mahkemesi'ne açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hüküm 21.04.2004 tarihinde kesinleşmiş, yabancı mahkeme kararının tanınmasına ilişkin hükmün 07.05.2010 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır.01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden taraflar arasında bu tarihe kadar eski MK'nun 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejimi, bu tarihten sonra edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202). Taraflar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir (TMK'nun 225/2). Dava konusu 1934 ada 2 parsel üzerindeki 4 nolu dükkân 28.08.2007 tarihinde ferdileştirme yoluyla davalı adına tescil edilmiş, kooperatif üyeliği ise 19.08.1994 tarihinde devralınmıştır.
Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller değerlendirilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik olmadığına, bu tür davalarda hakkaniyet ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesinin gözetilmesi gerektiğine, Yüksek Hukuk Genel Kurulu'nun 17.04.2013 tarih ve 2013/8-375 Esas, 2013/520 Karar sayılı kararıyla edinilmiş mallara katılma rejimi (katılma alacağı) bakımından da TMK'nun 5. maddesi yoluyla 6098 sayılı TBK'nun 146. maddesinde yer alan 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağının öngörüldüğüne, Dairenin de bu görüşü benimsediğine,
6098 sayılı TBK'nun 153/1-2. bentleri (Evlilik devam ettiği sürece, eşlerin diğerinden olan alacakları için zamanaşımı işlemeye başlamaz, başlamışsa durur) gözetilerek boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresinin henüz geçmediğinin anlaşıldığına, ıslah da bu süre içerisinde yapıldığına, dava ve temyize konu taşınmaz üzerindeki davacının tasfiye alacağı usulüne uygun olarak belirlendiğine, mahkemece katılma alacağına boşanma dava tarihinden geçerli olarak yasal faiz yürütülmüş ise de talep, edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan katılma alacağına ilişkin olup bu tür davalarda,
TMK'nun 239/2. maddesi uyarınca karar tarihinden geçerli olarak faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihinden geçerli olacak şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasındaki “…dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte…” cümlesindeki dava tarihinden ibaresinin yerine “…karar tarihinden …” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, davacı vekili Yargıtay duruşmasına katılmadığından davacı lehine Avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,
HUMK'nun 388/4.(HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 799,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.