Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/13701 K.2015/18961

Ş.. A.. ile N.. T.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair Gerze Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.11.2013 gün ve 892/491 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı N.. T.. ile davalı M.. Ç.. tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı; 233 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin tüm inşaat giderlerinin kendisi tarafından karşılandığını, 480 parsel üzerine de tüm giderlerini karşılayarak samanlık yaptığını açıklayarak ev ve samanlığın kendisine ait olduğunun tespitini istemiştir.

Davalılar davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece,usulüne uygun kabul beyanları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar N.. T.. ve M.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat niteliğindeki ev ve samanlığın tespitine ilişkindir.

1 -Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında işin esası yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve işin esasına yönelik davacılar vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu 233 parsel ve 480 parsel sayılı taşınmazlar tarafların ortak murisleri adına tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlıdır. Davanın konusu (müddeabih) ise davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeridir (zemin bedeli hariç). Buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 s.lı HMK'nun 326/2. mad. uyarınca yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinden; her bir davalının tapudaki payları oranında sorumlu tutulmaları gerekirken, mahkemece bunların davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUM'nun 438/7. uyarınca hüküm fıkrasında bu hususa ilişkin yanlışlığın düzeltilerek hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.