Davacı vekili, evlilik birliği içinde satın alınarak davalı adına tescil edilen taşınmazlar yönünden mal rejiminin tasfiyesiyle alacak isteğinde bulunmuştur.
Davalı vekili öncelikle davanın zamanaşımı nedeniyle olmazsa esastan reddine karar verilmesini savunmuşur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmesi üzerine hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Taraflar 17.01.1995 tarihinde evlenmişler, 16.06.2008 tarihinde boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 12.01.2009 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı tarihe kadar 4722 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava konusu 2669 ada 56 parsel üzerindeki arsa 09.03.1998 tarihinde davalı ... adına satış yoluyla tescil edilmiş, satın alınan arsa üzerine inşa edilen ev ile ilgili olarak dava konusu edilen tamiratlar ise 2007 yılı içerisinde yaptırılmıştır. Dava, mal rejiminin tasfiyesine dayalı katkı payı alacağı, değer artış payı alacağı, ve katılma alacağına ilişkindir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince. 4721 sayılı TMK'nun 179. maddesi hükmüne göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır. 743 sayılı TKM'nin yürürlükte olduğu 01.01.2002 tarihi öncesi eşler arasında aynı Kanun'un 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejimi geçerlidir. Mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde yapılan para ya da para ile ölçülebilen katkı nedeniyle açılan dava, katkı payı alacağı davasıdır.
Belirtilen bu dönemde edinilen malvarlığına ilişkin uyuşmazlığın, Borçlar Kanunu hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekir. Katkı payı alacağına ilişkin zamanaşımı konusunda bir hüküm mevcut değildir. Borçlar Kanunu'nun 125. maddesindeki “bu konuda başka suretle hüküm mevcut olmadığı takdirde her dava on senelik müruru zamana tabidir.” hükmündeki (her dava) sözcüklerini “bütün alacaklar” olarak anlamak gerekir.
Türk Medeni Kanunu'nun genel nitelikli hükümler kenar başlığını taşıyan 5. maddesi uyarınca Borçlar Kanunu'nun zamanaşımına ilişkin hükümleri uygun düştüğü ölçüde tüm özel hukuk ilişkilerine uygulanır. Ayrıca. HGK'nun 17.04.2013 tarih ve 2013/8-375 Esas, 2013/520 Karar sayılı kararı ile katılma alacağı davalarının da 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu kabul edilmiş bu görüş Dairemizce de benimsenmiştir.
Bu durumda edinilmiş mallara katılma alacağı davalarında da TMK'nun 5. maddesi yoluyla 6098 sayılı TBK'nun 146. maddesinde yer alan 10 yıllık zaman aşımı süresinin uygulanması gerekecektir (mülga BK.m.125). Bu nedenle katkı payı alacağı için ıslah ile arttırılan talep yönünden zamanaşımı nedeniyle ret kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.
Esasa gelince 17.05.2011 tarihli inşaat mühendisi raporu, Bilirkişi ...l'in mahkemeye sunmuş olduğu 21.03.2012 tarihli rapor ve tüm dosya kapsamından davacı kocanın dava konusu taşınmazın alınmasına ve evin yapımına katkıda bulunduğunun kanıtlandığı, tanzim edilen rapor doğrultusunda ıslahla harcın tamamlandığı, ayrıca 2007 yılında dava konusu eve iddia edilen şekilde tamirat işlerinin yapılmış olduğu bilirkişi ve tanık ifadeleriyle sabit olup davacının iddiası kanıtlandığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
Açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya ve yerleşmiş içtihatlara aykırı olan Yerel Mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 297,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya iadesine 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.