Davacı alacaklı vekili, .. İcra Müdürlüğü’nün 2011/3408 sayılı Takip dosyasında yapılan 21.10.2011 günlü haczin yapıldığı iş yerinin üçüncü kişiye devredildiğini, bu adresin ticaret sicilde borçlu adına kayıtlı bulunduğunu, istihkak iddiasının muvazaaya dayandığını belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı üçüncü kişi vekili, davacının borçlu ile aynı adreste faaliyet göstermesi nedeni ile haciz yapıldığını, ancak borçludan sonra iki firmanın arka arkaya aynı yerde faaliyet gösterdiğini, mahcuzların üçüncü kişiye ait faturalı eşyalar olduğunu, borçlunun tüm malvarlığının haczedildiğini, fiilen çalışamaz hale geldiğini, belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre: dava konusu haczin üçüncü kişiye devredilen iş yerinde yapıldığı, borçlu ve üçüncü kişi arasındaki ilişkinin ticari işletme devri niteliğinde bulunduğu, İİK'nun 44. ve BK'nun 179. madddesinin uygulanması gerektiği, anılan maddelerde öngörülen koşulların yerine getirildiğinin iddia ve ispat edilemediği, bu durumda devralanın da işletmenin borçlarından sorumlu olması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dairemize ait 17.06.2013 gün, 5271-9282 sayılı karar ile mahcuzların değeri itibarı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Haciz tutanağının ikinci sayfasında yer alan iki kalem eşyanın değerinin belirlenmediği, sonradan ikisinin toplamının 4.000,00 TL olduğu, mahcuzların değerinin ise 6.550,00 TL'sı olduğu anlaşılmakla Dairemize ait ret kararının kaldırılması gerekmiştir.
Dava, alacaklı tarafından İİK'nun 99. maddesi uyarınca "istihkak iddiasının reddi" istemi ile açılmıştır.
Davacı borçludan hemen sonra haciz adresindeki faaliyetine başlamış olup burası ticaret sicilde borçlu adına kayıtlıdır. Bu durumda İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunun kabulü gerekir. Sehven İİK'nun 99. maddesinin uygulanması ispat yükünün yer değiştirmesi sonucunu doğurmayacaktır.
İspat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan üçüncü kişi bir kısım mahcuz için fatura ya da başkaca delil sunamamış, liftler için sunduğu faturaların ise borcun doğumundan sonra düzenlendiği görülmüştür. Bunların her zaman temini mümkün bulunmaktadır.
Davanın kabulü ile kanıtlanamayan istihkak iddiasının reddi yerine işletme devri nedeni ile kabul kararı verilmesi hatalı ise de verilen karar sonucu itibarı ile doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Davalı üçüncü kişi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarı ile bulunan hükmün ONANMASINA, 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,525,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.