Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/14286 K.2015/16426

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde Mahkemece bozmaya uyduktan sonra verilen hüküm alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu H.. Ş.. mirasçıları vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; borçlu H.. Ş.. aleyhine başlatılan ilama dayalı takipte, icra takibi sırasında alacaklı vekili ile anlaşarak 20.000,00 TL’yi peşin ödediğini, bakiye borç için 2 adet 20.000,00 TL miktarlı 30.09.2011 ve 11.02.2011 tarihli bono verdiğini, bono bedellerinin alacaklılar vekiline ödendiğini, bu konuda düzenlenen protokole göre borcun itfa edilmesine karşılık borçlu H..

Ş.. mirasçılarına bakiye borç muhtırası gönderildiğini beyanla takibin iptalini (borçlular) istemiş, Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş borçlular vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemiz'ce, borçluların icra dosya borcuna mahsuben yaptıkları ve alacaklılar vekilinin de kabulünde olan, 11.02.2011 tarihli protokolde yazılı 20.000,00 TL nakit ile 2 adet 20.000,00 şer TL'lik bono bedelleri toplamı 60.000,00 TL ödeme yönünden ödeme tarihleri dikkate alınıp, muhtıra ile istenen borç hesabı yapılarak,

buna göre talep hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile şikayetin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra verilen karar bu kez alacaklılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TBK'nun 100. maddesinde "Borçlu, faiz veya giderleri ödemede gecikmemiş ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir..." biçiminde düzenleme bulunmaktadır. İcra Mahkemesi'nce bozmaya uyulduğu halde; bozma ilamında belirtildiği üzere ödeme tarihleri dikkate alınarak Türk Borçlar Kanunu'nun 100. maddesine göre ve Yargıtay denetimine açık, gerektiğinde bilirkişi incelemesi ile muhtıraya ilişkin olarak bakiye borç hesabı yapılması gerekirken, denetime imkan vermeyen gerekçe ile sonuca gidilmesi doğru değildir. Bu nedenle Mahkeme kararının yeniden bozulması gerekmiştir.