Davacı vekili dava dilekçesi ve yargılama aşamasındaki beyanlarında, 2012 yılında boşanan tarafların evlilik birliği içinde çalışarak elde ettiği gelirin davalı adına ... Bank'ta açılan hesapta değerlendirilerek 13.000 biriktirildiğini, davalının ailesinin 25.000-30.000 TL yardımda bulunacağını bildirmesi üzerine bankadaki para ile davacıya ait 4 adet bilezik ve 4 adet çeyrek altının satımından elde edilen 7.000 TL'nin davalının babasına verildiğini ancak taşınmazın davalının babası adına alındığını açıklayarak, bankada biriktirilen 13.000 TL'nin yarısı ve ziynet bedeli olan 7.000 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, bankadaki paranın davalının babası ve ağabeylerinin yardımıyla biriktirildiğini, asgari ücret alan davalının bu parayı biriktirmesinin mümkün olmadığını, davalının babası adına alınan evde davacı veya davalının katkısı bulunmadığını bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, taşınması ve yanında götürülmesi kolay eşyalardan olan ziynetlerin davalıya ev alınmak amacıyla verildiği ve boşanma dava tarihinde davalı adına açılan banka hesabında para bulunmayıp davalı tarafından katılma alacağını azaltmak amacıyla çekildiği ispatlanmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine; Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 08.05.2003 tarihinde evlenmişler, 05.09.2011 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 10.09.2012 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden evlilik tarihinden boşanma davasının açıldığı 05.09.2011 tarihine kadar 4722 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava dilekçesinin içeriği ve ...iban nolu hesap davalı adına 06.01.2011 tarihinde açılmış bulunduğuna göre, istek banka da bulunan para üzerindeki katılma alacağı ve genel hükümlere tabi ziynet bedeli alacağına ilişkindir. Katılma alacağı istekli davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması gereklidir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen ve kolaylıkla taşınabilen, götürülebilen nev'iden olup ispat yükü kendisine düşen davacı, dava konusu ziynet eşyasının eşi tarafından alındığını TMK'nun 6. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak ispatlayamadığına göre, davacı vekilinin ziynet bedeli alacağına ilişkin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün bu yönden ONANMASINA,
Davacı vekilinin bankada bulunan paraya ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davaya konu hesap 06.01.2011 tarihinde 10.761 TL olarak açılmış ve para aynı gün çekilmiştir.
Hesabın açıldığı tarih itibariyle taraflar arasında TMK'nun 202 ve devamı maddeleri uyarınca edinilmiş mallara katılma rejimi bulunmakta olup davalı tarafından aksi ispatlanmadığından belirtilen meblağın aynı Yasa'nın 222/son maddesine göre edinilmiş mal olarak kabulü doğru olmakla birlikte mahkemenin varmış olduğu sonuca katılmak mümkün bulunmamaktadır.
TMK'nun 228. maddesinde boşanma tarihinde mevcut malların tasfiyeye tabi tutulacağı düzenlenmiş ise de, aynı Yasa'nın 229. maddesi bir eşin mal rejiminin devamı sırasında diğer eşin katılma alacağını azaltmak amacıyla yapmış olduğu devirlerin eklenecek değer olarak edinilmiş mallara katılacağına amirdir.
Somut olayda edinilmiş mal olan ve 06.01.2011 tarihinde davalı tarafından hesaptan çekilen paranın evlilik birliği içinde harcandığı davalı tarafından iddia edilmediği ve tarafların sosyal eokonomik durumuna göre bu miktarda paranın hayatın olağan akışı içinde harcanması mümkün bulunmadığından TMK'nun 236. maddesine göre bu miktarın yarısına katılma alacağı olarak karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.