Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/15275 K.2015/19575

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu aleyhine başlatılan takipte taşınmazına haciz konulması üzerine, meskeniyet şikayetinde bulunduğu, Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda haczedilen taşınmazın borçlunun haline münasip evi olduğu gerekçesiyle haczin kaldırılmasına karar verildiği , alacaklı vekilince hükmün temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davaya konu edilen taşınmazın değerinin 269.325.60,00TL olarak tespit edildiği, borçlunun haline münasip meskeni ise 100.000,00TL'ye alacağı belirlendiği halde yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın 100.000,00TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına, satış bedelinden 100.000,00TL'nin borçluya verilmesine, artan paranın alacaklıya ödenmesine karar verilerek şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi gerekirken yazılı gerekçeyle haczin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.