Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/15426 K.2016/1486

... ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının kabulüne dair.... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.02.2014 gün ve 223/126 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili, davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu mirasbırakan....adına kayıtlı... parsel ile Hazine adına kayıtlı... parsel sayılı taşınmazların mirasçılar arasında taksim edildiğini, davalı ...'in vekil edeninin kullanımına düşen bölümü kullanmasına engel olduğunu açıklayarak, davalının müdahalesinin menine, taşınmazın vekil edenine teslim edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu yerin vekil edenine ait olduğunu açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından dava konusu 267 parsel sayılı taşınmaz yönünden verilen 12.04.2013 tarihli görevsizlik kararı sonrası, süresinde kendisine gönderilen Sulh Mahkemesince, davanın kabulüne,... parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişileri.... ve....'ın 15.09.2012 tarihli raporuna ekli krokide A harfi ile göstermiş oldukları 1.465,53 m2'lik kısımda davacı ...'nün zilyet olduğunun tespiti ile zilyetliğinin korunmasına ve davalının taşınmazdaki zilyetliğe tecavüzünün önlenmesine karar verilmesi üzerine hüküm, dahili davalı Hazine vekili ve davalı ... tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalı ...'in temyiz itirazlarının reddine,

2-Dahili davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğinden, dava konusu 267 parsel sayılı taşınmazın 25.8.1977 tarihinde tapulama nedeniyle dahili davalı ... adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Dava, dahili davalı ... adına kayıtlı taşınmaz üzerinde TMK'nun 981 vd . maddeleri uyarınca tapu maliki olmayan kimseler tarafından açılmıştır. Zilyetliğin korunmasına ilişkin olan bu davada Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 09.10.1946 tarih, 1946/6-12 Esas

ve Karar sayılı kararında aynen “…MK’nun 896 (TMK’nun 983) maddesi uyarınca bir taşınmazda zilyetliği tecavüze uğrayan kimsenin bu hakkının korunması için açacağı davada; şey’e malik olduğunu veya zilyetlik hakkını beyana lüzum olmadan sadece zilyetlik sıfatını değiştirerek tecavüzü ispat etmesi yeter. Bu halde, hakim, yalnız davacının gerçek ise zilyetlik halini tespit ederek tecavüzün önlenmesine karar verir. Bu karar, zilyetlik konusunda kesin hüküm meydana getirmez. Zilyede mülkiyet hakkı vermez ve diğer tarafa mülkiyet iddiasıyla yetkili mercilerde başkaca dava açmak hakkına dokunmaz…” denilmektedir.

Somut olaya gelince; davanın zilyetliğin korunması amacıyla açıldığına ve uyuşmazlığın zilyetlik hükümleri çerçevesinde çözümlenip sonuçlandırıldığına göre; zilyetler arasında görülen davaya tapu maliki olan Maliye Hazinesi'ne husumet düşmemektedir. Her ne kadar davacı vekilinin talebi doğrultusunda Mahkemece Maliye Hazinesi davaya dahil edilmiş ise de, Maliye Hazinesinin davaya dahil edilmesini gerektiren yasal gereklilik bulunmamaktadır. Tüm bu bilgilerin ışığında, görülmekte olan davanın, dahili davalı ... yönünden husumet yönünden reddine karar vermek gerekirken, Maliye Hazinesini de kapsayacak şekilde kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.