Davacı E.. İ.. vekili, davacının davalı ve F..
N..D..'nın evlatlığı olduğunu, F..N..in 1998 yılında öldüğünü, geriye mirasçı olarak davacı ile davalının kaldığını, murisi öldüğünde üzerine kayıtlı birçok gayrimenkul ile kooperatif hisseleri vesair mal varlığı bıraktığını, ancak murisin ölümünden sonra davalının davacıya karşı iyi davranmadığını, evden kovduğunu, davacının 18 yaşına gelmeden önce de murisin tüm malvarlıklarını peyderpey bir kısmı muvazaalı bir kısmı da gerçek satışlarla elden çıkartıp, paraya çevirip bu satıştan elde ettiği bedeli kendisine ait banka hesaplarına ve gizli kasalara yatırdığını,
davalı tarafın bu satış ve devirlerden yaklaşık olarak 3-4 milyon TL gelir elde etmesine rağmen davacının miras paylarını kendisine vermediğini, istediğinde ise evden kovduğunu, davalı tarafın son olarak Beykoz İlçesi Akbaba Köyü ..parselde kayıtlı taşınmazı davacının reşit olmasından 10 gün önce muvazaalı olarak tapuda devir ve intikal ettirdiğinin öğrenildiğini, davacının herhangi bir işte çalışmadığını, hayatını idame ettirmekte zorlandığını,
geçimini eş ve komşularının yardımı ile sağladığını açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak muvazaalı yollarla satıp paraya çevirdiği malların satış günü rayiç bedellerinin tespiti ile davacının miras payına düşen 3/4 nispetindeki payı tutarının gayrimenkullerinin ve kooperatif hisselerinin satış ve devir tarihlerinden itibaren 100.000 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, daha sonra 06.03.2013 tarihinde taleplerini 22.335,04 TL daha artırarak 122.335,04 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı A.. Ş..vekili, eşi ile sağlığında eşinin yeğeni E..
İ..’yi evlat edindiklerini, eşinin ölümünden sonra da davacıya iyi baktığını, ancak gerçek anne ve babasının olumsuz etkilerinin davacıyı hırçın ve başarısız duruma soktuğunu, 1998-1999 yılında ÖIşık Lisesi 5. sınıfta okurken özel ders aldırdığını, durumu nedeniyle psikolojik destek verildiğini, 1999-2000 yılında başarısızlığından dolayı Koşuyolu'nda başka okula verilip servisle gidip geldiğini, 2000-2001 öğretim yılında okula yakın olmak için Koşuyolu Örnek sitesine taşınılıp davacı için özel ders aldırılmaya devam edildiğini, 2002 yılında Özel Marmara Radyo Televizyon Gazetecilik Meslek Lisesi'ne kayıt edildiğini,
oldukça hareketli ve enerjik olan davacının çok istediği binicilik sporuna gittiğini, İngilizce ve Matematik dersleri için de harcamalar yapıldığını, 2005-2006 öğretim yılında babasının bütün fedakarlıklarına rağmen okuldan kaçıp babası ve ailenin diğer fertleri tarafından engellenemez hale geldiğini, 2006 yılında davacının evden kaçarak evlendiğini, babasının kabul etmemesine rağmen kızının düğününe katılarak hediyelerini taktığını, davalının davacı ve eşine Koşuyolu Örnek sitesindeki daireyi eşyaları ile birlikte tahsis etmesine rağmen davacının tüm eşyaları satması,
davalının arabasının anahtarını gizlice alıp bilgisayarı ve 3.000 TL parayı yine gizlice habersizce alması sonucu davalının Koşuyolundaki bu daireyi kapattığını, açılan davayı kabul etmediğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 30.10.2012 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davasının kabulü ile 122.335,04 TL alacağın 26.250 TL'sına 10.05.2005 tarihinden, 67.500 TL'sına 07.10.2005 tarihinden, 28.585,04 TL’sına 01.05.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesi, dosya kapsamı ve yapılan açıklamalara göre davacının talebi TMK’nun 352, 363. maddelerinde yer alan çocuk mallarının korunmasına ilişkin hükümlere, velayet hakkına sahip olan davalının aykırı davranması sebebine dayalı, velinin, dürüstlük kurallarına aykırı olarak başkasına devrettiği malvarlığı sebebiyle alacak isteğine ilişkin olup, Türk Medeni Kanunu'nun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından kaynaklanmaktadır.
4787 sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4/1. maddesi gereğince Aile Mahkemesi görevlidir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınır. Bu açıklama karşısında Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, görev hususu nazara alınmaksızın yazılı gerekçeyle davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa yönelen temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 2.208,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.