Davacı- karşı davalı vekili, 04.06.1992 tarihinde evlenen vekiledeni ile davalı-karşı davacı arasında boşanma davası bulunduğunu açıklayarak evlilik birliği içinde 01.01.2002 tarihinden sonra edinilen ve davalı adına kayıtlı bulunan taşınmazlar, ticari şirket hisseleri ile 2002 öncesi edinilen taşınmazların 01.01.2002 tarihinden sonraki kira gelirlerine ilişkin olarak fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 1.000.000 TL katılma alacağının davalı-karşı davacıdan tahsiline ve davalı-karşı davacıya ait taşınır, taşınmaz ile şirket hisselerine tedbir konulmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı- karşı davacı vekili, davalı üzerindeki mal varlığının tamamının 2002 öncesi kişisel kazanımları ile edinildiğinden davanın reddine ve karşı dava olarak davacı- karşı davalı üzerinde bulunan taşınmaz ve şirket hisselerinden kaynaklanan fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000.000. TL'nin tahsili ile bu taşınmaz ile şirket hisselerine tedbir konulmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davacı- karşı davalının 01.01.2002 tarihinden sonra edindiği 8 ada 1361 parsel, 404 ada 125 parsel, ile 1600 ada 7 parsel 3, 4, 5, 7, 9, numaralı bağımsız bölümlerin üçüncü kişilere devrinin önlenmesi için tapu kaydına tedbir konulmasına, davalı- karşı davacı vekilinin diğer taşınmazlar ve şirket hisselerine ilişkin tedbir talebinin reddine, davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacıya ait şirket hisseleri ve 13.09.2013 tarihinde tedbir konulan taşınmazlar dışında kalan taşınmazlara ilişkin tedbir talebinin reddine karar verilmiştir. Tedbire ilişkin karar, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, taraflar arasında mal rejiminin tasfiyesine yönelik karşılıklı davalar bulunduğu, tarafların sahip oldukları taşınmaz ve şirket hisselerine ilişkin olarak 6100 sayılı HMK'nun 389 ve devamı maddeleri gereğince ihtiyati tedbir isteğinde bulundukları ve mahkemece her iki isteğinde kısmen kabulüne
karar verildiği saptanmıştır. Bu halde somut olayda taraflar arasındaki uyuşmazlık esasa ilişkin olmayıp ihtiyati tedbir isteğine ilişkindir.
Dairenin önceki uygulamasında HMK’nun 389 ila 399. maddeleri arasında düzenlenen geçici koruma tedbirlerinden olan ihtiyati tedbir talebinin reddi veya bu talebin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı temyiz yolunun açık olduğu kabul edilmişse de, özel daireler arasındaki görüş ayrılığı nedeniyle 21.02.2014 tarih 2013/1 Esas, 2014/ 1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu kararı ile “İlk derece mahkemelerinden verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağına” karar verilmiştir.
İçtihadı Birleştirme Kararları emredici nitelikte ve uyulması zorunlu olup, ihtiyati tedbire ilişkin olarak verilen kararın temyizi kabil olmadığından davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.