Davacı-karşı davalı A.. B.. (Erişken) vekili, tarafların 1974 yılında evlendiklerini karı-koca ve arasında her hangi bir mal rejiminin benimsenmediğini, davalının mali müşavir olması nedeniyle evlilik birliği içerisinde edinilmiş mallara katılma rejimi döneminde pek çok mal edindiğini açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 100.000 TL katılma alacağının tasfiye tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini ve davalı tarafın açtığı eldeki dava ile birleştirilen karşı davanın reddini savunmuştur. 07.04.2014 tarihili ıslah dilekçesiyle bilirkişi aracılığıyla belirlenen 815.000 TL katılma alacağının tasfiye tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsilini talep etmiştir.
Davalı-karşı davacı M.. E.. vekili, davacının ev hanımı olduğunu, düzenli bir gelirinin bulunmadığını bu nedenlerle dava konu mal varlığının edinilmesine her hangi bir katkısının olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Birleşen dava dilekçesinde ise, davacı karşı davalı A.. B.. üzerindeki 2 adet taşınmaz ile..UL .. plakalı otomobilden tasfiye alacağı bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 100.000 TL alacağın karşı taraftan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacı A.. B.. vekili tarafından açılan davanın kabulüne, 100.000 TL katkı payı alacağının dava tarihinden, 715.000 TL katılma alacağının 07.04.2014 tarihinden geçerli olmak üzere yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, davalı karşı davacı M.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taraflar 23.07.1974 tarihinde evlenmiş, 23.12.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 26.09.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 10. maddesi uyarınca eşler bir yıllık yasal süre içerisinde başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerine göre; eşler arasında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar
743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten boşanma davasının açıldığı 23.12.2008 tarihine kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK. m. 202, 4722 s.K.m.10) Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Dava ve kabule konu taşınmazlar, yasal edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 01.01.2002 tarihinden sonra satın alma yoluyla davalı karşı davacı M.. E.. adına tescil edilmiş,.. parsel üzerindeki nolu bağımsız bölüm Y..Z. Y., .. ada . parsel üzerindeki..nolu bağımsız bölüm Lyudmile Kuaybullına, .parsel üzerindeki . nolu bağımsız bölüm müşterek çocuk Z. Ö.,.. ada . parsel üzerindeki ... nolu bağımsız bölüm ise müşterek çocuk B. E.e dava tarihinden sonra devredilmiştir.
Mahkemece, tasfiyeye konu taşınmazların edinilmiş mal niteliğinde olduğu ve davacı karşı davalı Ayşe’nin yasal mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan 1/2 oranında katılma alacağı bulunduğu görüşünden hareketle yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki; davalı karşı davacı M..
E.. vekili, harcını yatırmak suretiyle Bakırköy 10. Aile Mahkemesi'nin 2012/722-1010 Esas ve Karar sayılı dosyasına verdiği dilekçede, evlilik birliği içerisinde satın alınarak davacı karşı davalı adına tescil edilen Samsun/Atakum ile İstanbul/Yenibosna’daki daire ve ..
UL .. plakalı otomobil üzerinde mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan 1/2 oranındaki alacağı bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 100.000 TL alacağın davacı karşı davalı Ayşe’den alınmasına,otomobile ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, her iki dava dosyası irtibat nedeniyle birleştirilmiş,asıl dava hakkında yazılı şekilde karar verilmiş ise de birleşen dava konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Davacı karşı davalı A.. B.. üzerindeki malvarlığı yönünden, davalı karşı davacı Mehmet lehine tasfiye alacağı doğup doğmayacağının tespit edilmesi, hesaplamada takas ve mahsubun değerlendirilmesi ve birleşen dava dosyası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi zorunludur.
Hal böyle olunca; mahkemece, taşınmazların değerine yapılan itirazlar, tasfiyeye tabi malvarlığının sayısı ve niteliği dikkate alınarak önceki bilirkişi dışında konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınması, birleşen dava dosyası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi, TMK'nun 236/1. maddesi uyarınca takas ve mahsup talebinin göz önünde tutulması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle ve birleşen dava dosyasındaki talep gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilesi doğru olmamıştır.
Davalı-karşı davacı M.. E.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık ücretinin davacı karşı davalı A.. B..’tan alınarak Yargıtay duruşmasında Avukat marifetiyle temsil olunan davalı karşı davacı M..
E..’e verilmesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 14.100,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden Mehmet Erişkin'e iadesine, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.