Davacı üçüncü kişi vekili, İskenderun 4. İcra Müdürlüğü’nün 2011/6112 Esas sayılı dosyasında 02.05.2012 tarihinde haczedilen mahcuzların, müvekkili ile borçlu Şirket arasında aktedilen Finansal Kiralama Sözleşmesi kapsamında kaldığını, 3226 sayılı Yasa'nın 19. Maddesi gereğince haczedilemeyeceğini ileri sürerek istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, haczin borçlu şirketin faaliyet adresinde gerçekleştirildiğini, haciz esnasında borçlu şirket yetkililerinin haczedilen menkullerin davacı şirkete ait olduğuna dair dosyaya yazılı bir belge sunmadıklarını, icra takip dosyasında haczedilen ve davacı üçüncü kişi vekili tarafından istihkak iddiası ileri sürülen mahcuzların, davacı şirket tarafından borçlu şirkete kiralanmış olduğunu iş bu davanın açılmasından sonra öğrendiklerini ve bu durumun öğrenilmesini müteakip icra dosyasına talepte bulunarak söz konusu menkul mallar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını talep ettiklerini,
bu nedenle de davanın konusunun kalmadığını, müvekkili davalı şirketin iş bu davanın açılmasına sebebiyet vermemiş olduğundan dolayı da yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre; davalı alacaklı vekilinin talebi üzerine davacı Finansal Kiralama Şirketine ait kırma tesisi, iki adet ekskavatör ve iki adet darbeli kırıcı üzerindeki haczin yargılama sırasında kaldırıldığı,
iş bu davanın konusuz kaldığı dolayısı ile konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, ayrıca mülkiyetin üçüncü şahıs olan davacıya ait olduğunu bilmeden haciz koyduran ve üçüncü şahıs davacının açmış olduğu istihkak davasının yargılaması sırasında haczin kaldırılmasını talep eden davalı alacaklının, iş bu davanın açılmasında kusuru bulunmadığından davacı yararına vekalet ücret verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği belirtilerek, "konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
davacı tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına" karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık İİK'nun 96 ve devamı maddeleri gereğince üçüncü kişi tarafından açılmış istihkak davasıdır.
Dava konusu hacizli taşınır mallar üzerindeki haczin, 27.02.2014 tarihinde kaldırıldığı icra dosyası içeriğinden anlaşılmıştır. Bu durumda "konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi yerindedir. Ancak yargılama giderinin, bu arada avukatlık ücretinin alacak miktarı ile haczedilen taşınır malın değerinden hangisi az ise onun üzerinden nispi olarak, davanın açılmasına neden olan tarafa yükletilmesi gerekmektedir. Bu ise, tarafların hangisinin haklı olduğu hususunda gerekli araştırmanın yapılarak kanıtların toplanması ve değerlendirilmesi ile mümkündür.
Davanın konusuz kalması halinde, mahkemenin yargılamaya devam ederek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit edip, o tarafı yargılama giderlerine mahkum etmesi gerekirken aksi düşüncelerle davacı üçüncü kişinin yargılama giderlerinden sorumlu tutulması ve vekalet ücreti yönünden yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.