Davacı üçüncü kişi vekili, ..... İcra Müdürlüğü’nün 2012-18468 Esas sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca ..... Müdürlüğü'nün 2013/203 talimat sayılı dosyasında yapılan 29.03.2013 günlü hacze konu hayvanların üçüncü kişiye ait olduğunu, uygun yeri olmadığından kayınvalidesi olan borçlunun avlusunda hayvanlarına baktığını, İlçe Tarım Müdürlüğü kayıtlarına göre de hayvanların üçüncü kişiye ait olduğunu belirterek istihkak iddialarının kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, borçtan kurtulmak için muvazaalı olarak hayvanların davacıya devredildiğini, mahcuzların borçlu elinde haczedildiğini taşınır malı elinde bulunduranın maliki sayılacağını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre: Borçluların üzerlerindeki mal varlıklarını kaçırmak amacıyla hareket ettikleri, evlerini tapuda devrettikleri halde hala aynı evde oturdukları, elektrik aboneliğini başkasının üzerine aldıkları, hayvanları takip tarihinden sonra gelinlerine devrettiklerinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine ve davalı alacaklı yararına tazminata karar verilmiş; hüküm davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
İİK’nun 97/13. maddesine göre dava reddedilmiş ve mahcuzların satış bedelinin alacaklıya ödenmemesine karar verilmiş olduğundan alacaklı lehine tazminata karar verilmesinde, usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak hükmedilecek tazminat miktarında takip konusu alacak miktarından daha az olan dava konusu mahcuzların satış bedeli 19.000 TL'nin esas alınması gerekirken, dava konusu olmayan mahcuzların da hesaplamaya katılması usul ve yasaya aykırdır.
Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Davacı üçüncü kişi vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle tazminat yönünden temyiz itirazının kabulüne ve hüküm fıkrasının 1.bendindeki “İİK'nun 97. madde gereğince alacaklının istifadesi geciken miktarın yüzde yirmisi oranında 5.144 TL tazminatın davacıdan alınarak DAVALIYA VERİLMESİNE” ibaresinin çıkartılarak yerine.
“İİK'nun 97. madde gereğince alacaklının istifadesi geciken miktarın yüzde yirmisi oranında 3.800 TL tazminatın davacıdan alınarak DAVALIYA VERİLMESİNE,“ ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine
13.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.