Davacı vekili; dava konusu 2136 parsel sayılı taşınmazın 19.1.1972 tarihinde yapılaı kadastro tespitinden sonra vekil edeni tarafından haricen satın alındığını, dava konusu taşınmaz üzerinde 1961 yılından bu yana, önceleri vekil edeninin murisleri daha sonra vekil edeni tarafından zilyetliğin sürdürüldüğünü açıklayarak, dava konusu 2136 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Tapu kayıt maliki olan davalı ...’in ölmüş olması nedeni ile mirasçıları davaya dahil edilmiş, dahili davalı... yargılama oturumundaki beyanında; davanın reddine karar verilmesini savunmuş, diğer dahili davalılara usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen, cevap dilekçesi sunmamış, yargılama oturumlarına katılmamışlardır.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından. Mahkemece; dava konusu taşınmazın öncesinin tapulu olduğu, TMK.m.
706, TBK.m 237-ve Tapu Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca tapuda kayıtlı taşınmazların satışının resmi senede bağlanmadıkça hukuken geçerli olmadığı, satış işlemi tespit tarihinden sonra yapıldığı için 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-b maddesinin uygulanmasının söz konusu olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, Mahkemenin bu gerekçesine katılma olanağı bulunmamaktadır.
Şöyle ki; dosya arasında mevcut Kadastro Mahkemesi'nin 11.06.2008 tarih 1996/60 Esas, 2008/37 Karar sayılı ve 19.01.2009 tarihinde kesinleşen hükmü ile, dava konusu 2136 parsel sayılı taşınmazın, evveliyatı olan 1587 parsele revizyon gören tapu kaydının kapsamı dışında, tapusuz alanda kaldığı belirlendiğinden, Mahkemenin taşınmazın tapulu olduğu yönündeki gerekçesi yerinde değildir.
Bununla birlikte, davacının iddasına ve tanık beyanlarına göre, dava konusu taşınmaz üzerinde 1960'lı yıllarda başlayan davacının zilyetliği, tespit tarihi
olan 13.01.1972 tarihine kadar 20 yıla ulaşmadığından, davacının dava konusu taşınmazı kazanma koşulları oluşmamıştır. Bu açıklamalar doğrultusunda; davanın, TMK'nun 713. maddesi gereğince davacı yararına zilyetlikle kazanma koşulları gerçekleşmediğinden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değilse de ret kararı yukarıda açıklanan gerekçelerle sonuç itibariyle doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davacı vekilinin temyiz itiralarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru görülen mahkeme hükmünün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.