KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2014/26080 E., 2016/6147 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Katkı Payı Alacağı
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
... ve ... aralarındaki katkı payı alacağı davasına ilişkin mahkemece verilen kabul kararına dair ... Aile Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı ... vekili, evlilik birliği içerisinde tarafların ortak katkıları ile alınan davalı adına kayıtlı taşınmaz yönünden davacı adına kayıtlı tapunun 1/2 hissenin iptali ile davalı adına tescili, mümkün olmadığı takdirde yarı bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, davacının katkısının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile 25.000,00 TL alacağın karar tarihihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline ve davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde faiz yönünden davacı vekili tarafından, kabul yönünden davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik görülmediğine, taraflar arasındaki yararlar dengesine, TMK'nun 4. maddesinde (TBK md.50/2) öngörülen hukuk ve hakkaniyet ilkelerine uygun bulunduğuna göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı vekilinin faiz başlangıç tarihine yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı lehine hükmedilen 25.000,00 TL alacak katkı payı alacağı niteliğindedir. Bu tür davalarda, dava tarihinden geçerli olarak faiz yürütülmesi gerekirken, yasaya aykırı biçimde karar tarihinden geçerli olarak hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2014/26080, K. 2016/6147, 6 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama