KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2014/2676 E., 2014/8051 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 31/01/2013
- Numarası
- 2012/1680-2013/134
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının bozulmasına dair 28.11.2013 tarih, 2013/11556 Esas, 2013/17900 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
İİK'nun 78/2. maddesi gereğince haciz istemek hakkı, ödeme emri tebliğ tarihinden itibaren bir sene geçmekle düşer. Aynı maddenin 4 ve 5. fıkraları gereğince ise haciz talebi kanuni müddet içinde yapılmaz veya geri alındıktan sonra bu müddet içinde yenilenmez ise dosya muameleden kaldırılır. Yeniden haciz istemek yenileme talebinin borçluya tebliğine bağlıdır. İlama dayalı olmayan takiplerde yenileme talebi üzerine, yeniden harç alınır.
Ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren bir yıllık süre içerisinde alacaklı vekilinin talebi ile borçlu adına kayıtlı taşınmazların tapu kayıtlarına haciz konulmuş ise, İİK'nun 78/2. maddesinde düzenlenen “haciz isteme hakkı” süresi içinde yerine getirilmiş olacaktır. Bu durumda yeniden haciz uygulanabilmesi için borçluya yenileme talebinin tebliğine ve yenileme harcı alınmasına gerek yoktur.
Somut olayda Mahkemece belirtilen süre ve koşullarda haciz işlemi yapılıp yapılmadığı tartışılmaksızın karar verilmesi yerinde değildir. İcra mahkemesince şikayete gelen borçlu yönünden İİK'nun 78/2 maddesi anlamında yasal gerekliliğin yerine getirilip getirilmediğinin denetlenmesi ile şikayete gelen borçlu için koşullar oluştuğu takdirde yenileme harcı alınmasına ve tebliğine gerek olmaksızın işlem yapılabileceği dikkate alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup kararın bu yönden bozulması gerekirken, yazılı gerekçeyle bozulması doğru olmayıp Dairemiz'in bozma gerekçesi düzeltilmelidir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2014/2676, K. 2014/8051, 24 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama