Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/27418 K.2016/17501

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı 3.kişi vekili, borçlu ...'ın müvekkilinin eşi ...'ın ilk evliliğinden olma kızı olduğunu, icra takibinin dayanağının, borçlu ...'a nişan nedeni ile verilen hediyelerin iadesine ilişkin ilam olduğunu, ancak haciz esnasında muhafaza altına alınan ziynet eşyalarının borçluya nişan sebebiyle takılan ziynet eşyaları olmayıp, müvekkiline ait ziynet eşyaları olduğunu, ayrıca haciz yapılan adresin borçlu ...'ın ikamet adresi olmadığını belirterek haczin kaldırılmasını ve tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, ... günü davacının mernis kaydında belirtilen adres olan; "..." adresine haciz işlemi için gidildiğini, tüm icra merasimi boyunca davacı tarafından davaya ve hacze konu ziynet eşyalarından hiçbiri için herhangi bir sertifika veya benzeri belge, fotoğraf, ibraz edilmediğini, haciz işlemi esnasında söz konusu adreste ...'ın kişisel eşyaları ile yine ... ...'a ait resmi evraklar bulunduğunu, adreste yapılan haciz işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını, davacı tarafça iş bu dava aşamasında sunulan sertifikaların sonradan düzen- lenebilecek alelade belgeler olduğunu,

resmi bir kayıt ve işleme tabi olmadığını, haczedilen ziynetlerin ... 1. Aile Mahkemesi'ne açılan davaya konu edilen ziynetler olmadığını, müvekkili tarafından nişanda takılan ve iadesi talep edilen takıların halen davacı tarafta olduğunun bilindiğini, bu durumun gerek davacı gerekse de davacının eşi tarafından haciz esnasında kendilerine defalarca söylendiğini, ancak ...

1. Aile Mahkemesi kararına konu ziynetlerin tüm ısrarlarına rağmen teslim edilmediğinden haciz ve muhafaza işlemine geçilmek zorunda kalındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, menkullerin haczedildiği yerin hem davacı üçüncü kişinin hem de borçlunun ikamet ettiği adres olduğu, her ne kadar davacı menkullere ilişkin belgeleri haciz sırasında sunmamış ise de, davalı alacaklının bu ziynet eşyalarının borçluya takılan dava konusu ziynet eşyaları olmadığını beyan ettiği, davalının, açıkça borçluya ait olmadığını bildiği halde haciz yoluna gittiği gerekçesiyle istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasına, alacaklının kötü niyetli olduğu kabul edilerek ziynet eşyalarının toplam değeri 10.870,00 TL nin %15'i oranındaki 1.630,50 TL tazminatın karar kesinleştiğinde davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı olarak 3. kişinin açtığı istihkak talebine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Üçüncü kişi yararına tazminata hükmolunması için, üçüncü kişinin davasının kabulü yanında, istihkak iddiasına karşı itiraz eden alacaklının kötüniyetinin gerçekleşmesi zorunludur. Buradaki kötü niyetten maksat haciz sırasında mahcuzun davacıya ait olduğunun, alacaklı tarafından bilindiği halde, kötü niyetli olarak haczin tatbikinin talep edilmesidir.

Alacaklı, üçüncü kişi ile borçlu arasındaki işlemlere yabancı olduğundan istihkak iddiasına itiraz etmesi, tek başına alacaklının kötü niyetli olduğunu göstermez. Somut olayda, haciz yapılan adresin ödeme emrinin tebliğ adresi olduğu ve aynı zamanda bu adresin takip borçlusunun mernis sistemine kayıtlı adresi olduğu görülmekle, alacaklının kötü niyetli olarak haciz talep ettiği kabul edilemez.

Buna göre İİK’nun 97/15. maddesinde aranan yasal şartlar oluşmadığından davalı alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.