Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/2836 K.2015/11688

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, Bursa 11. İcra Müdürlüğü’nün ...sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, Gediz İcra Müdürlüğü’nün ... sayılı talimat dosyasında yapılan 18.10.2010 günlü hacze konu menkullerin davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, mahcuzların ve haciz adresindeki fabrikanın borçlu ile ilgisinin bulunmadığını, taşınmazın 12.05.2010'da satın alındığını, mülkiyet karinesinin üçüncü kişi yararına olduğunu, belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı üçüncü kişi şirketin yasal süresi içinde istihkak iddiasında bulunmadığı gibi dava da açmadığını, haciz adresinin borçluya ait olduğunu ve daha önceden aynı yerde haciz işlemlerinin yapıldığını, İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunu ve üçüncü kişinin ispat yükü altında olduğunu, borçlu ve davacı şirketin birlikte muvazaalı işlemler yaptığını, aynı işçilerle çalıştıklarını, hacizde borçluya ait bir belgenin ve alacaklı firma tarafından borçlu için yapılan elektrik tesisatı ve donanımının görüldüğünü, işletmeyi devralan üçüncü kişinin işletmenin borçlarından sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; dava konusu haciz adresinde ödeme emrinin tebliğ edilmediği, üçüncü kişinin burada, doğrudan OSB'nden tapudan ferağ alınmak suretiyle 12.05.2010'de tahsis sözleşmesinin imzalanması suretiyle faaliyete başladığı, dosya içine getirtilen evrakların ve tanık anlatımlarının bunu doğruladığı, borçlunun aynı yerde seramik üretim işini yaptığı, ancak OSB'ne borçları nedeni ile elektrik, su doğalgazın kesilmesi üzerine 2008 yılı Kasım ayında faaliyetine son verdiği, 17.06.2009'da OSB'ne taşınmazın iade edildiği, borçlu ve üçüncü kişi şirket arasında organik bağ bulunmadığı, mahcuzların davacıya ait olduğu, tazminata ilişkin koşulların oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, borçlu şirket, dava konusu haciz adresinde takip tarihinden sonra da bir süre faaliyet göstermiş, hatta 22.06.2009 günü burada haciz yapılmıştır. Borcun doğum tarihinden, yani 30.09.2008 tarihinden sonra 4.500.000,00 TL üzerindeki makine ve ekipmanları ile fabrika binasını üçüncü kişiye satmış, buna ilişkin 11.05.2010 ve 01.07.2010 tarihli faturalar düzenlenmiştir. Yine, iki şirket de aynı alanda faaliyet göstermektedir ve üçüncü kişi, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu bilmektedir.

O halde, alacaklıdan mal kaçırmak için iş yeri devri yapıldığının kabulü gerekir. Devir gerçek olsa bile İİK'nun 44. maddesindeki gereklerin yerine getirildiğinin iddia ve ispat edilememesi karşısında devralanın da işletmenin borçlarından sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenlerle, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde kabulüne yönelik hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.