Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/3271 K.2015/8161

Davacı vekili, 14.03.2013 tarihinde yapılan haciz sırasında müvekkiline ait bir kısım eşyaların haczedildiğini, takip borçlusunun müvekkiline ait işyerinde sigortalı işçi olduğunu, borçlunun borcu nedeniyle üçüncü kişi konumunda bulunan müvekkiline ait eşyaların haczedilemeyeceğini iddia ederek davanın kabulü ile menkuller üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan haciz zaptı içeriğinden takip borçlusunun, kendisine ait yeleği patron masasındaki koltuğa asılı bıraktığı, ayrıca haciz mahallindeki ortam gerildikten sonra patron masası çekmecesinde bulunan evrakları alarak haciz mahallini terk ettiği anlaşıldığından, takip borçlusunun işyerindeki eşyalar üzerinde hakimiyet kurduğunun kabulü gerektiği, davacının da borçlu ile birlikte işyerindeki eşyaların zilyedi olduğu kabul edilse dahi İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu dolasıyla alacaklı yararına olduğu,

üçüncü kişi konumunda bulunan davacının ise mülkiyet karinesinin aksini (takip borçlusunun mahcuzlara zilyet olmadığını) ispat külfeti altında bulunduğu, 6100 sayılı HMK'nun 318. maddesi gereğince davacının elindeki tüm delilleri dava dilekçesi ekinde mahkemeye ibrazının zorunlu olduğu, somut olayda ise dava dilekçesi ekinde ibraz edilen yoklama fişi, vergi levhası ve işe giriş bildirgesi fotokopilerinin mülkiyet karinesinin aksini ispata yarar, elverişli delillerden olmadığı, tanık deliline dayanılmış ise de HMK'nun 318. maddesi gereğince usulüne uygun tanık bildirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu dava dosyası ve ekinde bulunan takip dosyasının incelenmesinden; davanın istihkak iddia eden 3. kişi konumunda bulunan .... tarafından alacaklı .... aleyhine 18.03.2013 tarihinde açıldığı, mahkemenin 2013/155 Esas numarasına kaydedildiği ve mahcuzların 3. kişiye aidiyetinin tespiti ile hacizlerin kaldırılması ve davalı alayhine %40 oranında tazminata hükmedilmesi taleplerinin bulunduğu görülmüştür.

Yargılama devam ederken mahkemece, 12.07.2013 tarihli celsede verilen 2013/367 Karar sayılı karar ile haczedilmezlik şikayetinin dosyadan tefrikine ve ayrı bir esasa kaydedilmesine, kanıtlanamayan istihkak davasının ise reddine karar verilmiştir.

Akabinde haczedilmezlik şikyetiyle ilgili talep yönünden dava, mahkemenin 2013/463 Esas sayısına kaydedilmiş ve yapılan yargılama neticesinde 2013/573 Karar sayılı karar ile haczedilmezlik şikayeti konusunda temyize konu karar verilmiştir.

Yukarıda anlatılan dava dosyası safahatından da anlaşılacağı üzere; temyize konu dava bir istihkak davası olmayıp, haczedilmezlik şikayetine yöneliktir. Takip ise ilamsız bir takip olup, takibin dayanağı bonodur. Bu sebeple, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'ne aittir. Ne var ki anılan Dairece de görevsizlik kararı verildiğinden görev konusundaki uyuşmazlığın çözümü için dosyanın Yargıtay Başkanlar Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.