Davacı vekili, evliyken 2010 yılında boşanan tarafların evlilik birliği içinde 173 ada 12 parselin ½ payının haricen satın alınarak üzerine ev inşa edildiğini, arsanın alımında kullanılan 7.000 TL'nin davacının annesi tarafından karşılanmışken, evin tuğlalarının babası tarafından sağlandığını açıklayarak 8.000 TL'nin davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davacı katılma alacağı isteğinde bulunmuş ise de, taşınmaz davalı adına kayıtlı bulunmadığından, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 28.09.1995 tarihinde evlenmiş, 14.12.2010 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 24.01.2011 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında, eşler, başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden evlilik tarihinden 4721 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı ve bu tarihten boşanma davasının açıldığı 14.12.2010 tarihine kadar 4722 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava dilekçesinin içeriği ve dava konusu taşınmazın 2007 yılında haricen satın alınıp aynı yıl üzerine mesken nitelikli bina inşa edilmiş olmasına göre istek, taraflar arasında 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devamı maddeleri gereğince edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu tarihten sonra başkası adına tapuya kayıtlı taşınmaz üzerindeki binadan kaynaklanan katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Dava konusu 173 ada 12 parsel dava dışı ... adına kayıtlı ise de, taşınmazın ½ hissesinin davalı tarafından 2007 yılında haricen satın alındığı ve aynı yıl üzerine mesken nitelikli taşınmaz inşa edildiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık taşınmaz üzerindeki muhtesatın kim tarafından meydana getirildiği ve davacının bunun üzerinde herhangi bir hakkın bulunup bulunmadığında toplanmaktadır.
Yerel mahkemece, taşınmazın üçüncü kişi adına kayıtlı olması nedeniyle davanın reddine karar verilmişse de, haricen satın alınan taşınmaz üzerindeki binanın evlilik birliği içinde inşa edildiği hususunda taraflar arasında bir çekişme bulunmadığına göre. TMK'nun 219. maddesi uyarınca, taşınmazın arsası (zemini) edinilmiş mal niteliğinde olmamakla birlikte, üzerindeki binanın edinilmiş mal niteliğinde olduğunun kabulü gerekir.
Taşınmazın üçüncü kişi adına kayıtlı olması, üzerindeki binanın edinilmiş mal niteliğini ortadan kaldırmayacağından; mahkemece, toplanan delillerin sonucuna göre istek hakkında bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene davacıya iadesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.