Davacı alacaklı vekili, Salihli 1. İcra Müdürlüğü’nün 2010/2269 sayılı takip dosyasında yapılan 05.11.2012 günlü hacze konu büyük baş hayvanların üçüncü kişiye ait olduğu gerekçesi ile istihkak iddiasında bulunulduğunu, mahcuzların borçluya ait olduğunu, sunulan delillerin istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığını belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı üçüncü kişi vekili, haciz adresindeki taşınmazın öncesinde Ç.. H..’e aitken iflas edince davacı alacaklı A.. Ö..’e sattığını, bu şahsın da tapu malikine sattığını borçluların ilgisinin kalmadığını, Ç.. H.. ve ailesi kurduğu için ve H.. Ç.. olarak bilindiğini, çevreden sorulduğunda da bu şekilde gösterildiğini, 19.10.2012 günlü hacizde Mehmet’e ait olarak gösterilen hayvanların üçüncü kişiye ait olduğunu, alacaklının çiftliği satan kişi olduğu halde kötü niyetli olarak bu haczi yaptırdığını, mahcuzlardan bir tanesinin kulak küpe numarasının 1624 olmasına rağmen haciz tutanağında sehven 1626 olarak gösterildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlu O.. H.., haciz yapılan yerin 5 yıl kadar önce sahibi olduklarını, borçları nedeni ile burayı A.. Ö..’e devrettiklerini, bu şahsın da başkalarına sattığını, mahcuzlarla ilgisinin bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre: dava konusu hacizler sırasında borçluya ait olduğu bildirilen büyük baş hayvanların haczedildiği, davalı üçüncü kişinin sunduğu kira sözleşmesinin her zaman temini mümkün belgelerden olduğu, diğer yandan tanıkların haczin yapıldığı besihanenin Mehmet Yurtal tarafından kiralandığı ve içindeki hayvanların da bu şahsa ait olduğu yönünde ortak açıklamalarda bulundukları gerekçesi ile davanın karar verilmiş; hüküm, vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Dosyanın temyiz incelemesi sırasında temin edilen 28.01.2004 tarihli kolluk incelemesine göre takip borçluların borcun doğum tarihinden önce haciz adresindeki çiftliği sattıkları tespiti yer almaktadır. Bununla birlikte Tarım Müdürlüğü’nün 23.01.2004 tarihli yazı cevabına göre; borçlular adına kayıtlı hayvan işletmesinin bulunmadığı bildirilmiştir. 19.10.2012 ve 05.11.2012 tarihli haciz tutanaklarında adları geçen S.. E.. ile R.. E.. tutanağın altını imzalamaktan imtina etmişlerdir. Kaldı ki tutanağa geçirilen hususlar da mahcuzların borçluya ait olduğunu göstermek açısından yeterli nitelikte değildir.
Temyiz aşamasında temin edilen yazı cevapları karşısında hacizleri yapan icra memurunun da tanıklığına başvurulması, mahcuzların ve haciz adresinin borçlu ile ilgisini gösterir beyanların ayrıntılı bir biçimde araştırılıp saptanması, bundan sonra da İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin alacaklı ya da üçüncü kişiden hangisinin yararına olduğunun tayin edilip, sunulan delillerin de buna göre değerlendirilmesi gerekir.
Bununla birlikte somut olayda muvazaanın bulunup bulunmadığının belirlenmesi için de hacze konu büyükbaş hayvanların anne kulak küpe numaralarından yola çıkılarak hangi işletmelerden üçüncü kişinin işletmesine ne şekilde, hangi tarihlerde geçtiği konusunun Türkvet kayıtlarına göre tespiti gerekmektedir.
Belirtilen tüm bu hususlar dikkate alınmadan eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde karar verilmesi isabetli değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı üçüncü kişi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 213,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.