Davacı vekili, dava konusu 175 ada 44 parsel sayılı taşınmazın davalıların murisi ... ...adına kayıtlı olup, adı geçenin 80-90 yıl kadar önce vefat ettiğini, taşınmazın 35-40 yıla yakın davasız aralıksız eklemeli zilyetlik yoluyla vekil edeni tarafından kullanıldığını açıklayarak, TMK'nun 713/2. maddesinde belirtilen "tapu kayıt malikinin 20 yıl önce ölmüş" hukuki sebebine dayalı olarak dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalılar... (Gilik), dava konusu taşınmaz ile ilgilerinin bulunmadığını açıklamışlardır.
Davalılar... ve... .., davacının davasını kabul ettiklerini açıklamışlardır. Diğer davalılar ise bir savunma getirmemişlerdir.
Mahkemece; dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 1995 yılında kesinleştiği, kadastro tespitinin kesinleşme tarihinden dava tarihine kadar Yasa'nın aradığı 20 yıl dolmamış olduğundan 713/2. madde anlamındaki şartların oluşmadığı, kadastro öncesi nedenler bakımından ise Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesine göre hak düşürücü sürenin dolduğu, her ne kadar davalıların bir kısmı davayı kabul etmişlerse de davanın süreden reddine karar verildiğinden, yani işin esasına girilmediğinden bu beyanlar dikkate alınmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 175 ada 44 parsel sayılı taşınmaz, Gazipaşa Kadastro Mahkemesi'nin 05.06.1991 tarih 1990/179 Esas, 1991/193 Karar sayılı ilamı ile "... kızı ... ..." adına tesciline karar verilmiş, 16.01.1995 tarihinde kesinleşmesiyle sicil oluşmuştur.
Davacı 28.12.2007 tarihli dava dilekçesi ile kazanmayı sağlayan zilyetlik ve TMK'nun 713/2. fıkrasında yer alan “...maliki 20 yıl önce ölmüş…” hukuki sebebine dayalı
olarak iptal ve tescil isteminde bulunmuştur. Hal böyle olunca, mahkemenin kadastro tespitinin kesinleşme tarihinden dava tarihine kadar Yasa'nın aradığı 20 yıl dolmamış olduğundan 713/2 madde anlamındaki şartların oluşmadığı gerekçesi yerinde olup, davanın bu nedenle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak, davayı kabul eden davalılar bakımından da; yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu gerekçeye katılma olanağı bulunmamaktadır.
Dosya arasında mevcut mirasçılık belgelerinden ... kızı ...Türk Kanunu Medenisi'nin yürürlüğünden önce 1300 tarihinde ölmüş, mirasçı olarak . Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 06.06.1990 tarih 1989/47 Esas, 1990/110 Karar sayılı mirasçılık belgesinde adı geçen mirasçıları bırakmıştır. Medeni Kanun'un yürürlüğünden önce Mecelle hükümlerine göre miras bırakanın terekesi müşterek mülkiyet hükümlerine tabi olup, mirasçılardan her biri kendi payı bakımından malik hak ve yükümlülüklerine sahiptir.
Somut olaya gelince, davayı kabul eden mirasçılardan....'ın, kök muris ... kızı ...'nin mirasçısı olan 08.08.2008 tarihinde vefat eden ...'ın mirasçıları oldukları, ... ve ...'ın, kök muris... kızı ...'nin mirasçısı olan ve 1967 tarihinde vefat eden ... ...'ın mirasçıları oldukları, davalılar ... ve ...'ın da kök muris... kızı ...'nin mirasçısı olan 1977 tarihinde vefat eden ...mirasçıları oldukları anlaşılmıştır.
Davayı kabul eden mirasçıların mirasbırakanlarının ölüm tarihi itibari ile kök muris ... kızı ...'den intikal eden payları TMK'nun 701 ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyet hükümlerine tabidir. Dosya içerisinde mevcut nüfus kayıt örnekleri ve mirasçılık belgelerinden, mirasbırakanlar ... ... ve ...'in davayı kabul edenler dışında başka mirasçılarının da bulunduğu görülmüştür.
Davacının terekeye göre üçüncü kişi durumunda bulunduğu, davalılara intikal eden payların TMK'nun 701 ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, elbirliği mülkiyetinde mirasçıların belirlenmiş payları olmayıp her birinin payının terekeye dahil taşınmazların tamamı üzerinde söz konusu olduğu ve TMK'nun 702/2. fıkrasında tasarrufi işlemlerde oybirliği arandığı, eldeki dava da bir tasarrufi işlem olduğundan tüm mirasçıların birlikte hareket edip davayı kabul etmeleri gerekmektedir.
Bir veya birkaç mirasçının davayı kabul etmesi elbirliği mülkiyetinde geçerli bir hukuki sonuç doğurmaz, karşı tarafa herhangi bir hak bahşetmez. Her ne kadar davalıların davayı kabule ilişkin beyanı mevcut ise de, taşınmazdaki payları TMK'nun 640, 701 ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğundan, bu durumda davalıların kabul beyanı tereke malı bir bütün olduğu için şu an itibariyle bir sonuç ifade etmeyecektir.
Davalıların mirasbırakanları adına kayıtlı hisseler bakımından, açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değilse, de ret kararı sonuç itibariyle doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yukarıda açıklanan gerekçeler sebebiyle davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru görülen mahkeme hükmünün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 6,55 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.