Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/4553 K.2014/5601

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili şikayet dilekçesinde diğer şikayet ve itirazları yanında, şirket aleyhine başlatılan takipte dayanak ilamda davacı işçiye yapılacak ödemeler açısından farklı yükümlülükler öngörüldüğünü, buna göre müvekkili şirketin kıdem tazminatının 2.689,43 TL ihbar tazminatının 932,10 TL yıllık izin alacağının 709,80 TL. kısmını ödemekle yükümlü olduğunun hüküm altına alındığını, ancak gönderilen icra emrinde ilamda yapılan bu ayrım gözetilmeksizin diğer davalı ile aynı oranda müştereken ve müteselsilen ödenmesi şeklinde düzenleme yapıldığını belirterek takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece şikayet harç yönünden kabul edilmiş, karar şikayetçi borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

Bu durumda uyuşmazlık konusu değer İİK'nun 363. maddesindeki kesinlik sınırının üzerinde olduğu halde zuhulen miktar yönünden kesinlik nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmakla, şikayetçi borçlu davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.11.2013 tarih ve 2013/10201-16868 sayılı temyiz dilekçesinin reddine dair kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildi, işin esasının incelenmesine geçildi:

Somut olayda takip konusu ilamda şikayetçi borçlunun müşterek müteselsil sorumlu olduğu kısım kıdem tazminatı alacağı için 2.689,43 TL ihbar tazminatı için 932,10 TL yıllık izin alacağı için 709,80 TL ile sınırlandırılmış olup icra emrinin bu şekilde düzeltilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle şikayetin bu yönden reddine karar verilmesi isabetsizdir.